قواعد فراملی حاکم بر قراردادهای حفاری و منابع آن
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق انرژی و تجارت بینالملل دانشکدة حقوق دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران.
2 دانشآموختة دکتری، حقوق نفت و گاز، دانشکدة حقوق، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrels.2023.267406.236چکیده
عملیات اکتشاف و توسعة نفت، بهویژه بهرهبرداری از چاههای حفرشده، بهوسیلة زنجیرهای پیچیده و چندلایه از مراحل و انواع خدمات فنی اداره میشود. از مهمترین بخشهای این عملیات، خدمات حفاری چاههای نفت و گاز است. نزدیک به بیست عملیات مختلف لازم است تا چاههای نفت و گاز را در مدت بهرهبرداری، اداره، تعمیر، نگهداری، بازحفاری و کنترل کند. بررسیها نشان میدهد که معیارها و قواعد فنی و اجرایی یکسانی بر مجموعة این فعالیتها حاکم است. پرسش این است که آیا قراردادهای این بخش از صنعت نفت نیز از قواعدی پیروی میکند که الزاماً ویژة یک نظام حقوقی داخلی خاص نباشد؟ و اگر چنین است، مهمترین این قواعد کداماند؟ هدف این نوشتار، معرفی کلی جایگاه این خدمات و شناسایی معیارها و قواعدی است که در بخش عملیات حفاری، جزئی از چهارچوب مناسبات حرفهای و قراردادی طرفین است. جدای از قراردادنویسی، نقش این قاعدهها و معیارها در مرحلة حل اختلاف - اعم از دادگاه، داوری و یا شیوههای جایگزین- نیز به همان اندازه و گاهی بیشتر مهم است.