نگاهی به فضاهای احتمال ناجابه جایی

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکدۀ علوم ریاضی، گروه ریاضی

2 دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکدۀ علوم ریاضی، گروه ریاضی

3 دانشگاه حکیم سبزواری، دانشکدۀ ریاضی و علوم کامپیوتر، گروه ریاضی

doi
چکیده

نظریه احتمال ناجابه جایی تعمیمی از نظریۀ احتمال کلاسیک است که در آن، به متغیرهای تصادفی به چشم توابع اندازه پذیر نگاه نمی شود، بلکه به سان عملگر هایی روی یک فضای هیلبرت تلقی می شوند. در این مقاله، با ارائه چندین مثال، به بررسی سیر تاریخی نظریۀ احتمال و تحول آن از صورت کلاسیک به نظریه اندازه و سپس صورت ناجا به جایی می پردازیم.