نقش بیمة اجباری در جبران خسارت های زیست محیطی ناشی از آلودگی های نفتی
نویسندگان
1 دکتری حقوق نفت و گاز گروه حقوق عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه حقوق عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jrels.2020.301059.364چکیده
منابع نفتی نعمتی خدادادی است که استخراج و صادرات آن برای توسعة اقتصادی کشورهای نفت خیز مؤثر است. اما در کنار آن، حفاظت از محیط زیست از تکالیف عمومی همة کشورهاست. در میان آلاینده هایی که محیط دریایی را تحت تأثیر قرار می دهند، نفت و فرآورده های نفتی دارای اهمیت است؛ چراکه مواد نفتی، حتی در مقادیر ناچیز، خسارت های فراوانی را بر سازوکار دریایی و ساکنان آن محیط وارد می آورد که جبران آن با توجه به حجم بالای آلودگی به سادگی امکان پذیر نیست. در صنایع نفتی از مرحلة اکتشاف و حفاری تا توسعة میادین و پالایش و حملونقل نفت، خطر آلوده کردن محیط زیست وجود دارد و به این خاطر در اسناد متعدد بینالمللی و داخلی به موضوع کنترل آلودگی های نفتی پرداخته شده است. در آلودگی های نفتی شناخت مسئول دشوار و در فرض شناسایی نیز معمولاً جبران خسارت های سنگین از توانایی وی خارج است. ازاین رو: اولاً، نظام مسئولیت مبتنی بر تقصیر مناسب این خطر فراگیر نیست و نظریة مسئولیت مطلق مناسب تر است؛ ثانیاً، تحصیل پوششهای بیمه ای روشی اجرایی برای تأمین هدف این نوع نظام مسئولیت است.