ادعای فورسماژور براساس کووید-19 در قراردادهای فروش ال.ان.جی
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jrels.2023.333617.468چکیده
ظهور و گسترش جهانی ویروس کرونا با نام رمز کووید-19، یکی از بزرگترین چالشها در روزگار ماست. همهگیری این بیماری سبب ایجاد مشکلاتی در حوزه های قراردادی مختلف گردیده است. یکی از این حوزه ها، بخش انرژی و قراردادهای خریدوفروش ال.ان.جی است که به دنبال اقدامات مهارکنندة دولت های مختلف با کاهش تقاضا و افزایش نگرانی هایی دربارة اجرای تعهدات شده اند. این مشکلات باعث شد طرفین قرارداد به بندهای فورسماژور متوسل گردند. دربارة اینکه آیا کووید-19 فورسماژور شمرده می شود یا خیر، دیدگاه های متفاوتی وجود دارد؛ در نگاه اول، به نظر می رسد این بیماری و پیامدهای آن می تواند در قامت یک فورسماژور ظاهر شود و معیارهای آن را برآورده کند، اما وجود اصولی مانند اصل تقدّس قراردادها و وجود ظرفیت هایی مانند شرط دریافت یا پرداخت و انحراف مقصد در قراردادهای فروش ال.ان.جی می تواند به مدیریت پیامدهای این ویروس بینجامد و طرح ادعای فورسماژور را در این قراردادها با چالش روبهرو سازد.
