فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمانی که در یک محدودۀ زیستی، پدیدۀ پراکنده­رویی کالبدی اتفـاق بیفتد، یعنـی مـازاد بـر نیـاز کالبـدی جمعیت ساکن، فضا اشغال و یا بـه حومه‌ها دست‌­درازی گردد، می‌توان به ایـن نتیجـه رسـید کـه درون شهر، فضاهای بلااستفاده، رها شده، ناکارآمـد و فرسوده شکل می‌گیرد که توجّه و برنامه‌ریزی جهت استفاده از این فضاها اهمیّت پیدا می‌کند. هدف این پژوهش، شناسایی ظرفیّت‌های کالبدی محدودۀ مرکزی شهر میناب با بهره‌گیری از الگوی توسعۀ میان‌افزا می‌باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- تحلیلی است. از تکنیک فرایند سلسله­مراتبی فازی با تکمیل پرسشنامۀ آن به وسیلۀ 10 نفر از نخبگان حوزۀ برنامه‌ریزی شهری و روش مجموع سادۀ وزنی جهت تلفیق لایه‌ها در محیط نرم‌افزار ArcGIS بهره گرفته شده­است. طی این فرایند 12 معیار تأثیرگذار تعداد طبقات، کیفیّت ابنیه، تراکم جمعیّت، کاربری اراضی، قدمت بنا، جنس مصالح، دانه‌بندی قطعات، دسترسی به کاربری­های فضای سبز، فرهنگی- مذهبی، مراکز  آموزشی، شیب و فاصله از مسیل هم­پوشانی شده‌اند و نقشۀ نهایی ظرفیّت‌های مناسب به­دست آمد. نتایج نشان می‌دهد که در کل بافت مرکزی شهر میناب درصد ظرفیّت‌ها به ترتیب حداقل ظرفیّت 19/18، شامل ظرفیّت متوسّط رو به پایین 94/18، ظرفیّت متوسّط رو به بالا 64/32 و حداکثر ظرفیّت 23/30 می‌باشد که بالاترین درصد مربوط به ظرفیّت متوسّط رو بالا با درصد 64/32 و مساحت 2/201152 مترمربع است.