مؤلفه های شروط بیمة مندرج در قراردادهای بالادستی نفت و گاز با ‏تأکید بر الگوی جدید قراردادهای نفتی ایران (آی.پی.سی)‏

نویسندگان

1 ‏ دانشیار گروه حقوق خصوصی و اقتصادی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی ‏ دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 دکتری رشتة مدیریت قراردادهای بین‌المللی نفت و گاز دانشکدة حقوق و علوم سیاسی ‏ دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

3 ‏ استادیار حقوق خصوصی و اقتصادی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، ‏تهران، ایران

doi
10.22059/jrels.2023.341109.491
چکیده

    طرفین قراردادهای نفتی درپی بکارگیری رویکردهای قانونی هم­چون درج شروط بیمه ­ای در قراردادها جهت کاهش پیامدهای اجتناب­ ناپذیر ناشی از وقوع حوادث نامطلوب ناشی از وجود ریسک ­ها هستند. بنابراین در راستای هدف اصلی، این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا شروط بیمة مندرج در الگوی جدید قرارداد نفتی ایران (IPC) از جامعیت و کارآمدی کافی برخوردارند؟ در غیر این‌صورت، مؤلفه­ های متشکلة شروط بیمه در قراردادهای بالادستی نفت و گاز کدامند؟ برای دستیابی به این هدف، شروط مزبور در سه الگوی اصلی قراردادهای بالادستی نفت و گاز، شامل قراردادهای امتیازی، مشارکت در تولید و خدمت نوزده کشور مختلف، افزون بر الگوی جدید قرارداد نفتی ایران (آی.پی.سی) مورد بررسی قرار گرفته ­اند؛ این امر به تأیید فرضیة مطروحه مبنی بر عدم جامعیت قرارداد نفتی ایران انجامیده و منجر به احصای هجده مؤلفة متشکله به‌عنوان نتیجة اصلی این پژوهش گردید. هم­چنین، تحلیلی مقایسه ­ای مؤلفه­ های احصاشده با شروط بیمه ­ای قرارداد نفتی ایران منجر به تشخیص کاستی‌های این قرارداد شامل عدم لحاظ برخی مؤلفه­ ها شده است. درنهایت، پیشنهادهای لازم جهت رفع کاستی­­ها و افزایش کارایی شروط بیمه­ ای این قرارداد ارائه گردیده است.