بررسی و ارزیابی فضایی کالبدی شاخص های رشد هوشمند با استفاده از مدل WASPAS (مطالعۀ موردی: مناطق شهر یزد)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1831چکیده
الگوی رشد و توسعۀ کالبدی به عنوان الگوی فضایی فعالیتهای انسانی تعریف میشود و پراکندگی نامعقول آن آثار نامطلوبی بر محیط کالبدی فضایی جوامع میگذارد. تلاشهای زیادی برای بر طرف ساختن آثار منفی گسترش کالبدی پراکندۀ شهرها به عمل آمده که عمدهترین آنها راهبرد رشد هوشمند است. نوع تحقیق کاربردی و روش بررسی آن توصیفی- تحلیلی و همبستگی است. دادهها و اطلاعات مورد نیاز از طریق نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن، طرحهای جامع و تفصیلی شهر؛ همچنین از طریق اسناد، مجلات، کتب مرتبط با موضوع و سازمانهای مختلف جمعآوری گردیده است و سپس برای تجزیه وتحلیل دادهها از مدلهای کمی و کیفی برنامهریزی، از جمله مدل وزندهی آنتروپی شانون و مدل WASPAS جهت شناخت الگوی رشد شهر دادهها تحلیل شدهاند. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل فضایی کالبدی بر اساس شاخصهای رشد هوشمند بر آن است تا با فراهم کردن اطلاعات تحلیلی در زمینۀ ارزیابی نواحی به لحاظ میزان تناسب با شاخصهای رشد هوشمند شهری بتوان گامهای مهمی در جهت تحقق اهداف توسعۀ پایدار شهری با دستیابی به رشد هوشمند برداشت. نمونۀ موردی نواحی سهگانۀ شهر یزد میباشد. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که الگوی رشد کالبدی مناطق شهر یزد به صورت پراکنده و نامناسب است و این امر موجب ناپایداری زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و در نهایت شکل شهری شدهاست. با توجّه به کل شاخصها مناطق 1، 2 و 3 به ترتیب رتبههای 2، 3 و 1 را بهدست آوردند.