تحلیل تطبیقی دسترسی به فضاهای عمومی و کارکرد سیمای شهری با رویکرد توسعۀ پایدار (مطالعۀ موردی: مناطق 1 و 2 شهر کرمان)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دانش آموختۀ کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1832چکیده
شهر، فضایی کالبدی- کارکردی برای انجام انواع فعالیتهای انسانی است و آراستگی و زیبایی محیط آن آرامش روح و روان را برای شهروندان در بر دارد. دستیابی به عدالت فضایی در توزیع فضاهای عمومی شهری هدف برتر و با اهمیّتی برای برنامهریزان شهری بوده است، از این رو هدف این پژوهش، تحلیل تطبیقی دسترسی مناسب به فضاهای عمومی و سیمای شهری بافت قدیم واقع در منطقۀ یک و بافت جدید واقع در منطقۀ دو شهر کرمان با رویکرد توسعۀ پایدار میباشد. روش انجام این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده که اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانهای و اسنادی، برداشتهای میدانی، گردآوری شدهاست. معیارهای دسترسی مناسب به فضاهای عمومی، سیمای شهری و کیفیت مسکن مشخص گردید و محدودۀ مورد مطالعه، منطقۀ 1 و 2 شهر کرمان مشخص گردید و دادهها و اطلاعات با استفاده از نرمافزار 10.3 ArcGIS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت رتبهبندی محلات مورد مطالعه از مدل AHP بهره برده شدهاست. نتایج نشان میدهد که محلات مورد مطالعۀ بافت جدید (سرجنگلداری با 428/0 امتیاز و الغدیر2 با 304/0) در رتبههای اوّل و دوم و محلات مورد مطالعۀ بافت قدیم (ناصریه با 169/0 و قلعه محمود با 084/0 امتیاز) در رتبههای سوم و چهارم قرار گرفتهاند؛ در نهایت دسترسی مناسب به فضاهای عمومی و سیمای شهری بافت جدید شهر کرمان با توجه به نتایج بهدست آمده از وضعیت مطلوبی نسبت به بافت قدیم برخوردار میباشند و ضرورت دارد برنامهریزی مناسبی برای بالا بردن مطلوبیت فضاها در بافت قدیم صورت گیرد.