تحلیل تطبیقی دسترسی به فضاهای عمومی و کارکرد سیمای شهری با رویکرد توسعۀ پایدار (مطالعۀ موردی: مناطق 1 و 2 شهر کرمان)

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 دانش آموختۀ کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22103/juas.2016.1832
چکیده

شهر، فضایی کالبدی- کارکردی برای انجام انواع فعالیت‌های انسانی است و آراستگی و زیبایی محیط آن آرامش روح و روان را برای شهروندان در بر دارد. دستیابی به عدالت فضایی در توزیع فضاهای عمومی شهری هدف برتر و با اهمیّتی برای برنامه­ریزان شهری بوده است، از این‌ رو هدف این پژوهش، تحلیل تطبیقی دسترسی مناسب به فضاهای عمومی و سیمای شهری بافت قدیم واقع در منطقۀ یک و بافت جدید واقع در منطقۀ دو شهر کرمان با رویکرد توسعۀ پایدار می­باشد. روش انجام این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده که اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی، برداشت‌های میدانی، گردآوری شده­است. معیارهای دسترسی مناسب به فضاهای عمومی، سیمای شهری و کیفیت مسکن مشخص گردید و محدودۀ مورد مطالعه، منطقۀ 1 و 2 شهر کرمان مشخص گردید و داده­ها و اطلاعات با استفاده از نرم­افزار 10.3 ArcGIS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت رتبه­بندی محلات مورد مطالعه از مدل‌ AHP  بهره برده شده­است. نتایج نشان می­دهد که محلات مورد مطالعۀ بافت جدید (سرجنگلداری با 428/0 امتیاز و الغدیر2 با 304/0) در رتبه­های اوّل و دوم و محلات مورد مطالعۀ بافت قدیم (ناصریه با 169/0 و قلعه محمود با 084/0 امتیاز) در رتبه­های سوم و چهارم قرار گرفته­اند؛ در نهایت دسترسی مناسب به فضاهای عمومی و سیمای شهری بافت جدید شهر کرمان با توجه به نتایج به­دست آمده از وضعیت مطلوبی نسبت به بافت قدیم برخوردار می­باشند و  ضرورت دارد برنامه­ریزی مناسبی برای بالا بردن مطلوبیت فضاها در بافت قدیم صورت گیرد.