سنجش کیفیت زندگی در قلمرو بافت فرسوده شهری مطالعۀ موردی: منطقۀ 9 شهر تهران
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشگاه تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف سنجش کیفیت زندگی شهری در بافت فرسوده منطقه 9 شهرداری تهران و با انگیزه ارایه یک الگو به منظور ارزیابی کیفیت زندگی و شناخت مؤلفههای مؤثر بر آن، طراحی شده است و سعی بر آن دارد که با توصیف و تبیین مفهوم کیفیت زندگی و بافت فرسوده، شاخصهای تأثیرگذار بر آن، نحوه ارتباط این شاخصها و نحوه سنجش آنها را در بافت فرسوده شهری بررسی نماید. بنابراین مبنای سنجش کیفیت زندگی در بافت فرسوده منطقه 9 شهر تهران، معیار رضایتمندی از کیفیت زندگی شهری از دیدگاه ساکنین است. روش تحقیق در پژوهش حاضر، روش اسنادی- پیمایشی است. در واقع با بررسی ادبیات تحقیق و متون مرتبط با کیفیت زندگی معیارهای مورد نظر استخراج گردید ( شیوهی استقرایی) و سپس با استفاده از شیوهی پیمایشی ابعاد رضایتمندی از زندگی از منظر ساکنین جمعآوری و با استفاده از تکنیکهای تحلیلی سنجیده شد. نتایج مبین این مطلب است که وضعیت رضایت از ویژگیهای کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی معنادار بوده و نشان از کیفیت پایین در این شاخصها دارد. بنحوی که عامل حمل و نقل، مسکن، حکمروایی شهری و دسترسی تفریحی بیشترین تاثیر را در میزان رضایتمندی از بافت فرسوده منطقه 9 شهر تهران را دارا هستند.