تحلیل ظرفیتی فرم شهر با تاکید بر الگوی شهر فشرده (مطالعۀ موردی: شهر گرگان)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیای دانشگاه پیام نور
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه گلستان، گلستان، ایران
3 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه جغرافیا، تهران، ایران
4 پژوهشگر جهاد دانشگاهی لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1839چکیده
یکی از پارادایم هایی که در دهههای پایانی قرن بیستم به منظور توسعۀ ظرفیتی شهر شکل گرفته، الگوی شهر فشرده است. در این الگو حالتهای پایدار برای حمل و نقل، کاربری ترکیبی، همبستگی اجتماعی و توسعۀ فرهنگی کارایی خاصی پیدا نموده و سبب ایجاد فضاهایی با تعامل اجتماعی بالا، مصرف انرژی کمتر و درجۀ بالای دسترسی برای شهروندان میشود. هدف از پژوهش حاضر، تحلیل ظرفیتی فرم شهر با تاکید بر الگوی شهر فشرده در شهر گرگان میباشد که از روش توصیفی– تحلیلی و پیمایش میدانی استفاده شدهاست. در این پژوهش، شهر گرگان به چهار منطقۀ شهری جهت سنجش پتانسیل هر منطقه برای اجرای الگوی شهر فشرده تقسیم شدهاست؛ همچنین، از هشت شاخص تراکم جمعیتی، زمینهای بایر و خالی، تراکم ساختمانی و دانهبندی قطعات، نظام دسترسیها، اختلاط کاربریها، دسترسی به زیرساختهای شهری، دسترسی به حمل و نقل شهری و دسترسی به مسیرهای پیادهرو استفاده شدهاست. یافتههای بهدست آمده از تحلیل فضایی- مکانی با استفاده از نرمافزار ArcGIS و روشهای تصمیمگیری چند معیاره MADM و مدل SAR، منطقۀ چهار با ضریب 41/6 Vat= دارای بیشترین پتانسیل و منطقۀ 1 با 7/12 Vat= دارای کمترین پتانسیل جهت پیادهسازی الگوی رشد فشردۀ شهری است. بررسی کالبدی فضایی شهر گرگان نشان میدهد که این شهر در برخی مناطق دارای پراکندگی در فرم و ساختار خود است. منطقۀ چهارِ شهر گرگان با بیشترین اختلاط کاربریها، بیشترین دسترسی محلهای، بیشترین زمینهای خالی جهت رشد هوشمند شهری و بیشترین دسترسی به حمل و نقل عمومی، زیرساختهای شهری و مسیرهای پیادهرو دارای بیشترین پتانسیل جهت رشد فشردۀ شهری است.