مدیریت توسعۀ فیزیکی شهر دهدشت با استفاده از مرزهای رشد شهری جهت توسعۀ پایدار روستاهای پیرامون
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه زابل، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1840چکیده
گسترش شهر، شهرنشینی و افزایش تدریجی تعداد شهرهای بزرگ در جهان، به خصوص در کشورهای در حال توسعه و از جمله ایران از یک طرف و رشد شهرها، تمرکز و تجمع جمعیت و افزایش بارگذاریهای محیطی و اقتصادی بر بستر آنها از طرف دیگر، ضمن توجه بیشتر به شهرها، منجر به پذیرش نقشها و عملکردهای متعدد آنها شده است. هدف این پژوهش، مدیریت توسعه فیزیکی شهر دهدشت با استفاده از مرزهای رشد شهری، جهت جلوگیری از تغییر کاربری اراضی درجه یک و حاصلخیز کشاورزی و تغییر جهت رشد در زمینهای درجۀ دو و سه در جهت توسعه پایداری روستاهای پیرامون منطقه است. روش تحقیق، بر اساس ماهیت توصیفی- تحلیلی بوده است و به منظور گردآوری اطلاعات ابتدا به روش کتابخانهای، اسنادی و میدانی و سپس تحلیلها با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی و نرمافزار گوگلارث مورد بررسی قرار گرفت. نتایج کلی تحقیق نشان میدهد که رشد کنونی شهر دهدشت باعث تخریب زمینهای بکر کشاورزی در جهات شمال و شمال غربی میشود که این امر، متضاد با توسعۀ پایدار نواحی و روستاهای اطراف است و باید با یک برنامهریزی اصولی نسبت به تغییر جهت توسعۀ فیزیکی شهر، رشد شهر به قسمت غرب و جنوب شرقی که زمینها از اهمیت کمتری برخوردارند، هدایت شود.