اثر تمرینات تناوبی در مقایسه با تداومی بر بیان ژن‌های GSK-3β و CRMP2 در بافت چربی موش‌های صحرایی چاق مبتلا به دیابت نوع دو

نویسندگان

1 دانشجو دکترا، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، خراسان شمالی، ایران

2 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، خراسان شمالی، ایران

3 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، خراسان شمالی، ایران

4 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، خراسان شمالی، ایران

doi
10.22091/arsnes.2026.14544.1043
چکیده

مقدمه و اهداف:با توجه به شیوع روزافزون چاقی و ارتباط اثبات‌شده آن با بیماری‌های عصبی، این پژوهش به مقایسه اثرات دو نوع تمرین ورزشی - تناوبی و تداومی - بر شاخص‌های تخریب عصبی در موش‌های صحرایی نر چاق دیابتی پرداخت.مواد و روش‌ها:در این مطالعه تجربی، 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با میانگین وزن 250±50 گرم به چهار گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل دیابتی، تمرین تناوبی و تمرین تداومی. پس از القای دیابت نوع 2 با رژیم پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین، پروتکل تمرینی به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته اجرا شد. سنجش سطح بیان ژن‌های GSK-3β و CRMP2 با تکنیک Real Time-PCR انجام گرفت.یافته‌ها:کاهش معنی‌دار بیان ژن GSK-3β در هر دو گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل دیابتیکاهش چشمگیرتر بیان ژن CRMP2 در گروه تمرین تناوبی نسبت به گروه تمرین تداومیعدم تفاوت معنی‌دار بین دو گروه تمرینی در بیان ژن GSK-3βنتیجه‌گیری:یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرینات ورزشی، به‌ویژه تمرینات تناوبی، می‌توانند راهبردی مؤثر در پیشگیری و کنترل عوارض عصبی ناشی از چاقی و دیابت نوع 2 باشند.