مطالعة تطبیقی فورس ماژور و هاردشیپ در قراردادهای‎ ‏ ‏سرمایه گذاری نفت و گاز با تأکید بر اسناد بین المللی و منطقه‌ای

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق انرژی و تجارت بین الملل دانشکدة حقوق دانشکدگان فارابی ‏ دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدة حقوق دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران‏

doi
10.22059/jrels.2021.311670.401
چکیده

     در روند اجرای قراردادهای نفت و گاز که معمولاً جزء طولانی ­ترین قراردادهای  سرمایه­ گذاری نیز هستند، ممکن است حوادثی رخ بدهد که روابط طرفین و اجرای تعهدات، دچار تغییر و تحول شده و از وضعیت ثبات درآید. برای مقابله با وضعیت جدید که حسب مورد ممکن است مانع از انجام تعهد شده یا اجرای آن را با دشواری روبه­ رو سازد، نظریه­ های مختلفی ابراز شده است که ما آن را ذیل عنوان معاذیر قراردادی مورد بررسی قرار داده ­ایم. معاذیر قراردادی که استثنایی بر اصل لزوم قراردادها نیز شمرده می ­شوند، در اسناد بین ­المللی و منطقه ­ای ذیل عناوین و فصول متفاوتی شناسایی شده که آثار و ضمانت اجرای آن نیز متفاوت خواهد بود. در مقالة پیش رو ضمن تأکید بر تفاوت معاذیر قراردادی از شرط ثبات مندرج در قراردادهای نفتی، با بررسی رویة عملی تنظیم و درج شرط معاذیر در چند نمونه از این قراردادها، انواع تعابیر استفاده­ شده را معرفی و پس از بیان کاستی­ ها و ایرادهای هر یک، موارد ضروری اصلاح و تغییر این قراردادها را به­ منظور هماهنگی با اسناد بین ­المللی و منطقه ­ای یادآوری کرده ­ایم.