کاربرد مدلهای شبکه عصبی مصنوعی (MLP و RBF) و ماشین بردار پشتیبان (SVM) به منظور تخمین میزان سایه در جمعکنندههای خورشیدی صفحه تخت در ایران
نویسندگان
1 گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشکده مهندسی زراعی و عمران روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی
2 گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون-دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان-ملاثانی
doi
10.22059/ijbse.2021.310127.665339چکیده
در این تحقیق از مدل شبکه عصبی مصنوعی و رگرسیون بردار پشتیبان بهمنظور تخمین میزان سایه در جمع کننده صفحه تخت خورشیدی با توجه به شرایط جغرافیایی ایران استفاده شد. دو نوع الگوریتم آموزش LM و BR همراه با تابع انتقال تانژانت سیگموئیدی و تعداد متنوعی از نورونها در لایه پنهان همراه با مدل اعتبارسنجی تقاطعی به منظور ایجاد مجموعه دادههای تصادفی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که مدل MLP با الگوریتم آموزشی BR و ساختار (1-23-5) میتواند دادههایی با دقت بالا و شبیه به مقادیر واقعی ایجاد کند. میانگین آمارههای MAPE و R2 برای مدل فوق به ترتیب 10/0±42/0 درصد و 01/0±99/0، برآورد شد و نتایج آماری مقایسه میانگین، واریانس و توزیع آماری در سطح احتمال 95% بین دادههای واقعی و مقادیر پیشبینی شده، معنیدار نبودند. نتایج آنالیز حساسیت نشان داد که فاصله صفحه جاذب تا پوشش شیشهای مهمترین فاکتور تاثیرگذار بر ایجاد سایه است.