بررسی رابطه بین کیفیت خدمات گردشگری و رشد اقتصادی بلندمدت در قالب یک الگوی رشد درون زا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

2 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه بجنورد

3 استادیار گروه اقتصاد دانشکده علوم انسانی دانشگاه بجنورد

doi
چکیده

صنعت گردشگری بین‌المللی دارای پتانسیل بالایی برای ایجاد درآمدهای ارزی و افزایش اشتغال است و توجه به این صنعت می‌تواند نقش مهمی در روند توسعه اقتصادی ایران داشته باشد. مقاله حاضر با معرفی یک الگوی نظری و یک مطالعه تجربی، نقش کیفیت خدمات گردشگری و گردشگری درون‌زا را در رشد اقتصادی بلندمدت بررسی می‌کند. برای این منظور، یک الگوی رشد نظری تجارت بین­الملل ارائه می‌شود که در آن گردشگری موتور رشد اقتصادی است و کیفیت خدمات گردشگری بر رشد بلندمدت تأثیر می‌گذارد. هم‌چنین با ارائه یک تحلیل تجربی، رابطه بین گردشگری، کیفیت و رشد اقتصادی در ایران در بازه زمانی ۱۳۴۸-۱۳۹۴ آزمون گردید. نتایج نشان می‌دهد که در بلند­مدت ورود گردشگران و کیفیت اقامت­گاه­های گردشگری اثر مثبتی برتولید ناخالص داخلیایران دارد، درحالی­که تولید ناخالص داخلی خارجی دارای اثر منفی بر رشد اقتصادی ایران است. همچنین یافته­های مقاله حکایت از وجود رابطه علیتی دوطرفه بین رشد GDP حقیقی و رشد گردشگری در ایران دارد.