بررسی حقوقی انعطاف پذیری تعهدات چارترکننده در فرم های پرکاربرد استاندارد چارتر حمل سفری نفت خام
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق خصوصی دانشکدة حقوق دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)
2 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی)
doi
10.22059/jrels.2021.300245.360چکیده
این نوشتار با در نظر گرفتن پیچیدگی های صنعت حمل ونقل دریایی نفت خام از یک سو و محدودیت های سنتی قراردادهای چارتر سفری حمل دریایی نفت خام از دیگر سو، با بررسی فرم های پرکاربرد حمل سفری نفت خام شرکت های بزرگ نفتی به دنبال پاسخ دادن به این پرسش است که فرم های رایج استاندارد حمل دریایی نفت خام مورد بررسی، چه تأئیری بر تعهدات حقوقی چارترکنندة قرارداد سفری حمل دریایی نفت خام داشته و آزادی عمل و انعطاف قراردادی به نفع آنان، ایجاد کردهاند یا خیر؟ بررسی نمونه های استاندارد رایج قراردادهای چارتر مانند BPVOY4، SHELLVOY6 وExxonMobil VOY2005 بیانگر آن است که تعهدات چارترکنندگان فرم های قراردادی استاندارد بررسی شده، در پرتو قدرت چانه زنی بالای آنان، به دلایلی ازجمله قیمت بالاتر نفت خام در مقایسه با قیمت سایر کالاها و حتی قیمت نفتکش ها و ویژگی راهبردی این کالا در تجارت جهانی از چهارچوب های سختگیرانة سنتی خود فاصله گرفته و به نفع چارترکنندگان انعطاف پذیرتر شده است.
