ارزیابی سه روش برای جداسازی دانههای کدو
نویسندگان
1 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 عضو هیأت علمی گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijbse.2021.308911.665336چکیده
با هدف بالا بردن کیفیت جداسازی دانههای کدو به بررسی سه روش جداسازی دانههای پوک از مغزدار پرداخته شده است. در روش اول جداسازی برپایهی ظرفیت گرمایی دانهها به کمک اندازهگیری دمای دانهها توسط دوربین حرارتی و بررسی روند سرد شدندانهها انجام شد. در روش دوم سرعت حد دانهها توسط محاسبات تئوری تعیین و سپس توسط آزمایش عملی به کمک یک فن مورد ارزیابی قرار گرفتند. در روش سوم نیز به کمک محاسبات تئوری و تعیین نیروی اصطکاک و الکترواستاتیک دانهها، کارایی این روش نیز به صورت عملی و توسط یک صفحه چرخان مورد بررسی قرار گرفت. این روشها بر اساس دقت، هزینه، زمان مورد نیاز فرایند، و تجهیزات استفاده شده مورد بحث و بررسی قرار گرفتند. در این بررسی مشخص گردید دقت جداسازی بر پایه ظرفیت گرمایی (100%) نسبت به سایر روشها بالاتر بوده و پس از آن به ترتیب جداسازی بر اساس سرعت حد (%93) و ضریب اصطکاک (86%) قرار دارند.