ارزیابی سه روش برای جداسازی دانه‌های کدو

نویسندگان

1 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

2 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 عضو هیأت علمی گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/ijbse.2021.308911.665336
چکیده

با هدف بالا بردن کیفیت جداسازی دانه­های کدو به بررسی سه روش­ جداسازی دانه­های پوک از مغزدار پرداخته شده است. در روش اول جداسازی برپایه‌ی ظرفیت گرمایی دانه­ها به کمک اندازه‌گیری دمای دانه­ها توسط دوربین حرارتی و بررسی روند سرد شدن­دانه­ها انجام شد. در روش دوم سرعت حد دانه­ها توسط محاسبات تئوری تعیین و سپس توسط آزمایش عملی به کمک یک فن مورد ارزیابی قرار گرفتند. در روش سوم نیز به کمک محاسبات تئوری و تعیین نیروی اصطکاک و الکترواستاتیک دانه­ها، کارایی این روش نیز به صورت عملی و توسط یک صفحه چرخان مورد بررسی قرار گرفت. این روش­ها بر اساس دقت، هزینه، زمان مورد نیاز فرایند، و تجهیزات استفاده شده مورد بحث و بررسی قرار گرفتند. در این بررسی مشخص گردید دقت جداسازی بر پایه ظرفیت گرمایی (100%) نسبت به سایر روش­ها بالاتر بوده و پس از آن به ترتیب جداسازی بر اساس سرعت حد (%93) و ضریب اصطکاک (86%) قرار دارند.