بررسی و اولویت بندی ویژگی های محیطی تأثیرگذار بر انتخاب محلّ سکونت (مطالعۀ موردی: شهر کهنوج)
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1847چکیده
انتخاب مسکن، موضوع مهمّی برای خانوادهها محسوب میشود؛ زیرا دارایی و نیز کیفیت زندگی خانواده را تحت تأثیر قرار میدهد. در میان عواملی که در انتخاب مسکن نقش دارند، ویژگیهای محیطی از اهمیّت خاصی برخوردار است. با شناخت ارزشهای محیطی مؤثر در انتخاب محل سکونت، میتوان به شناخت جامعی از محیطهای مسکونی قابل قبول برای خانوادهها رسید تا با توجه به آن، کیفیت محیطهای مسکونی و به تبع آن، کیفیت زندگی خانوادهها را افزایش داد؛ بنابراین با توجه به اهمیّت موضوع، این تحقیق در پی بررسی و اولویتبندی ویژگیهای محیطی تأثیرگذار بر انتخاب محل سکونت در شهر کهنوج است. روش تحقیق حاضر، توصیفی- تحلیلی و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است و 10 نفر از مشاوران املاک شهر کهنوج با استفاده از روش نمونهگیری گلولۀ برفی انتخاب شدند. از مدل دیمتلفازی برای وزندهی، رتبهبندی و تحلیل شاخصها استفاده شدهاست. نتایج نشان داد که شاخص فاصله از محل کار و تحصیل با داشتن بیشترین وزن، بیشترین اهمیّت را برای خانوارها جهت انتخاب محل سکونت دارد و شاخص سیلخیزی و شورهزار بودن زمین، با کمترین وزن، کمترین اهمیّت را برای انتخاب محل سکونت دارا میباشد.