بررسی و اولویت بندی ویژگی های محیطی تأثیرگذار بر انتخاب محلّ سکونت (مطالعۀ موردی: شهر کهنوج)

نویسندگان

1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22103/juas.2016.1847
چکیده

انتخاب مسکن، موضوع مهمّی برای خانواده‌ها محسوب می‌شود؛ زیرا دارایی و نیز کیفیت زندگی خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در میان عواملی که در انتخاب مسکن نقش دارند، ویژگی­های محیطی از اهمیّت خاصی برخوردار است. با شناخت ارزش­های محیطی مؤثر در انتخاب محل سکونت، می­توان به شناخت جامعی از محیط­های مسکونی قابل قبول برای خانواده­ها رسید تا با توجه به آن، کیفیت محیط­های مسکونی و به تبع آن، کیفیت زندگی خانواده­ها را افزایش داد؛ بنابراین با توجه به اهمیّت موضوع، این تحقیق در پی بررسی و   اولویت­بندی ویژگی­های محیطی تأثیرگذار بر انتخاب محل سکونت در شهر کهنوج است. روش تحقیق حاضر، توصیفی- تحلیلی و ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه است و 10 نفر از مشاوران املاک شهر کهنوج با استفاده از روش نمونه‌گیری گلولۀ برفی انتخاب شدند. از مدل دیمتل­فازی برای وزن­دهی، رتبه­بندی و تحلیل شاخص­ها استفاده شده­است. نتایج نشان داد که شاخص فاصله از محل کار و تحصیل با داشتن بیش­ترین وزن، بیش­ترین اهمیّت را برای خانوارها جهت انتخاب محل سکونت دارد و شاخص سیل­خیزی و شوره­زار بودن زمین، با     کم­ترین وزن، کم­ترین اهمیّت را برای انتخاب محل سکونت دارا می­باشد.