مکان یابی پهنه های مناسب به منظور ایجاد مسیر پیادۀ گردشگری در بافت تاریخی شهر کرمان با استفاده از GIS
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22103/juas.2016.1850چکیده
بافتهای تاریخی نهتنها بهلحاظ جاذبههای تاریخی، زیباشناختی، تداوم خاطرات جمعی و هویتبخشی به شهرهای ما ارزشمند بوده؛ بلکه محل زندگی و کار بخش قابل توجهی از جمعیت شهرها محسوب میشوند. زندهسازی اینگونه بافتها از طریق جذب گردشگر علاوه بر اینکه موجب درآمدزایی میشود در احیای حیات اجتماعی این بافتها تأثیر بسزایی دارد. مسیرهای پیادۀ گردشگری، بهعنوان راهکاری کارآمد در جذب گردشگران داخلی و خارجی ضمن حفظ آثار با ارزش، منجر به ارتقای هویت تاریخی آنها شده و در ارتقای کیفیت و احیای حیات اجتماعی شهرها نیز موثرند. بافت تاریخی شهر کرمان با جاذبههای تاریخی متعدد نمونهای از این فضاهای شهری میباشد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی پهنههای مناسب جهت ایجاد مسیرهای گردشگری پیاده در بافت تاریخی کرمان میباشد؛ بر این اساس در چارچوب روش تحقیق توصیفی- تحلیلی پس از مشخص شدن معیارهای موثر، وزندهی آنها طبق نظر کارشناسان گردشگری صورت گرفته است. سپس با استفاده از مدل AHPو نرمافزار Arc Map10 لایههای تولیدی هر معیار با توجه به وزن مشخص شده، با یکدیگر تلفیق شده که خروجی آن، نقشه پهنهبندی چهارگانۀ بافت تاریخی جهت ایجاد مسیر پیاده گردشگری میباشد. با توجه به نقشۀ نهایی مشخص شد که پهنۀ کاملاً مناسب بیشتر در قسمت مرکزی بافت و این پهنه جاذبههایی از قبیل (بازار بزرگ، مجموعۀ گنجعلیخان، مجموعۀ ابراهیمخان، میدان ارگ، مسجد جامع، مسجد امام) را در خود جای داده است و نیز با فاصله گرفتن از مرکز بافت بهسمت حواشی از مطلوبیت اراضی کاسته میشود؛ همچنین در بین 12 معیار پژوهش معیار نزدیکی به شبکۀ ارتباطی با وزن (217/0) بیشترین ارزش و معیار فاصله از پارک با وزن (026/0) کمترین ضریب اهمیت را نسبت به سایر معیارها بهخود اختصاص دادهاند.