تعیین ولتامتری هیدروکلروتیازید در الکترودخمیر کربن اصلاح شده نانوکامپوزیت SnO2-NiO / مایع یونی
نویسندگان
1 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران
2 گروه شیمی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران
doi
10.22075/chem.2023.27693.2082چکیده
در اینجا، نانوکامپوزیت SnO2-NiO از طریق روش هیدروترمال تهیه شد و با تکنیکهای مختلف شامل پراش پرتو ایکس (XRD)، روبشی نشر میدانی میکروسکوپ الکترونی (FESEM) و طیفسنجی انرژی-پراکنده پرتو ایکس (EDS) مشخص شد. تصویر FESEM ذراتی را با اندازه در حدود 20 تا 130 نانومتر در قطر نشان داد. اکسیداسیون الکتروشیمیایی هیدروکلروتیازید (HCTZ) در الکترود خمیر کربن اصلاح شده با نانوکامپوزیت SnO2-NiO و مایع یونی (1-بوتیل-3-متیل ایمیدازولیوم هگزافلوئوروفسفات (BMIM-PF6)) (SnO2-NiO/IL/CPE) در بافر فسفات با (PB) pH 8، با استفاده از ولتامتری چرخه ای، ولتامتری روبش خطی، ولتامتری پالس تفاضلی و کرونوآمپرومتری ارزیابی شد. SnO2-NiO/IL/CPE رفتار الکتروکاتالیستی خوبی را نسبت به اکسیداسیون هیدروکلروتیازید نشان داد. جریانهای پیک آندی با غلظت HCTZ افزایش یافت و دو محدوده دینامیکی خطی را از 0.01 تا 0.1 میکرومولار و 0.1 تا 100 میکرومولار و حد تشخیص 0.002 میکرومولار (S/N = 5) تحت شرایط بهینه نشان داد. حسگر الکتروشیمیایی معرفی شده برای تعیین HCTZ در فرمولاسیون دارویی و نمونه بیولوژیکی مورد استفاده قرار گرفت.