ارزیابی توانایی میکروامولسیون متیل دی اتانول آمین/ پیپرازین در جذب گاز دی اکسید کربن
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22075/chem.2023.29981.2157چکیده
در این پژوهش، جذب گاز CO2 در قطرات آبی N-متیل دی اتانول آمین (MDEA) در امولسیون های آب در روغن (W/O) و روغن در آب (O/W) در راکتور همزن دار ناپیوسته در دمای 298 کلوین مورد بررسی قرار گرفت. اثر پارامترهای مختلف شامل فشارهای جزئی مختلف گاز CO2 در محدوده 5/0 – 1/0 بار، غلظت فاز آبی در امولسیون، نوع امولسیون و مقدار پیپرازین استفاده شده به عنوان یک شتابدهنده بر درصد جذب و مقدار بارگذاری کربندیاکسید (مول CO2 جذب شده به ازای هر مول آمین) بررسی شد. کلیه نمونههای میکروامولسیون به روش تیتراسیون تهیه شد. مقادیر بارگذاری CO2 در تمام آزمایشها محاسبه شد و نتایج نشان داد که نمونههای میکروامولسیون آب در روغن عملکرد جذب بهتر و مقادیر بارگذاری CO2 بالاتری دارند. با افزایش فشار جزئی CO2 مقادیر بارگذاری در نمونهها در هر دو نوع امولسیون بهبود یافت. همچنین در نمونههای آب در روغن با غلظتهای مختلف محلول پیپرازین یا MDEA، با افزایش غلظت آمین، جذب و بارگذاری CO2 بهبود یافت.