ارزیابی توانایی میکروامولسیون متیل دی اتانول آمین/ پیپرازین در جذب گاز دی اکسید کربن

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22075/chem.2023.29981.2157
چکیده

در این پژوهش، جذب گاز CO2 در قطرات آبی N-متیل دی اتانول آمین (MDEA) در امولسیون های آب در روغن (W/O) و روغن در آب (O/W)  در راکتور همزن دار ناپیوسته در دمای 298 کلوین مورد بررسی قرار گرفت. اثر  پارامترهای مختلف شامل فشارهای جزئی مختلف گاز CO2 در محدوده 5/0 – 1/0 بار، غلظت فاز آبی در امولسیون، نوع امولسیون و مقدار پیپرازین استفاده شده به عنوان یک شتاب­دهنده بر درصد جذب و مقدار بارگذاری کربن­دی­اکسید (مول CO2 جذب شده به ازای هر مول آمین) بررسی شد. کلیه نمونه­های میکروامولسیون به روش تیتراسیون تهیه شد. مقادیر بارگذاری CO2  در تمام آزمایش‌ها محاسبه شد و نتایج نشان داد که نمونه­های میکروامولسیون آب در روغن عملکرد جذب بهتر و مقادیر بارگذاری CO2 بالاتری دارند. با افزایش فشار جزئی CO2 مقادیر بارگذاری در نمونه­ها در هر دو نوع امولسیون بهبود یافت. همچنین در نمونه‌های آب در روغن با غلظت‌های مختلف محلول پیپرازین یا  MDEA، با افزایش غلظت آمین، جذب و بارگذاری CO2 بهبود یافت.