تبیین جامعهشناختی تأثیر توسعه محله محوری در اداره کلانشهر تهران (موردمطالعه محلههای ازگل، جنتآباد، حکیمیه، خانیآباد نو)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد
2 دانشگاه آزاد
3 دانشگاه آزاد
doi
چکیده
با توجه به افزایش جمعیت تهران و روند رو به رشد شهرنشینی، ارتقای زندگی شهری در تمام جوانب ضروری به نظر میرسد. اولین گام برای فراهم شدن زمینههای همکاری و مشارکت اجتماعی مردم اتخاذ رویکرد مدیریتی محله محوری هست. مفاهیمی چون برنامهریزی از پایین، مشارکت جمعی، توزیع عادلانه امکانات تنها در سایه مفهوم «توسعه محلهای» و برنامهریزی محلات شهری عینیت مییابد. در این مقاله به بررسی جامعهشناختی تأثیر توسعه محله محوری در اداره کلانشهر تهران پرداختهشده است. روش تحقیق در این مقاله بهصورت کیفی از گراندد تئوری استفادهشده است. حجم نمونه (44 واحد مشاهداتی) است-4 تن از مدیران محلات موردمطالعه و 20 نفر از اعضای شورایاری محلات و 20 تن از اعضایی که در سرای محله مشغول فعالیت هستند و یا مرتب از خدمات سرای محله استفاده میکنند-در این پژوهش با اجرای کدگذاریهای مختلف به پدیدههای اصلی (تغییرات اجتماعی، نابهنجاریهای اجتماعی، توسعه محله محوری و عدم توسعه محله محوری) دستیافته و به بررسی جامعهشناختی شرایط علی، شرایط زمینهای و مداخلهگر و استراتژیهای مختلف تأثیرگذار بر پدیده و درنهایت پیامدهای متأثر از پدیده پرداختهشده است. از بین 44 واحد مطالعاتی 30 نفر به آینده این طرح امیدوار بوده و معتقدند که سراهای محله و محله محوری از بطن تغییرات اجتماعی شهر تهران در طی سالهای متمادی حاصل شده و ایرادات آن در طول اجرای طرح برطرف خواهد شداما 7 نفر دیگر معتقدند که میبایستی طرح با کار کارشناسی بیشتر اجرا میشد و 7 نفر دیگر به کل طرح محله محوری انتقاداتی دارند.یکی از نکات قابل توجه مدیران محلات و شورایاریها عدم تناسب فرهنگی مردم محلات است