اثر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر مسیر TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β در موش‌های صحرایی نر چاق نژاد ویستار

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، خراسان شمالی، ایران.

2 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، خراسان شمالی، ایران.

doi
10.22091/arsnes.2025.13749.1034
چکیده

مقدمه و اهداف هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر چاقی و تمرینات ورزشی هوازی، همچنین مصرف مکمل کورکومین بر عوامل التهابی در موش‌های صحرایی نر بود.مواد و روش ها25 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با سن هشت هفته و با دامنه وزنی 37/9 ± 5/187 گرم، به طور تصادفی انتخاب و برای القای چاقی، موش‌های صحرایی به مدت 8 هفته تحت رژیم غذایی پُرچرب قرار گرفتند. موش‌های صحرایی در پنج گروه سالم، چاق، چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+تمرین+مکمل قرار گرفتند. پس‌ از تایید ابتلا به‌ چاقی، مکمل‌ کورکومین بصورت محلول‌ خوراکی‌ و تمرین‌ هوازی به‌ مدت ٨ هفته‌، ٥ جلسه‌ در هفته‌ در گروه‌های مربوطه‌ اعمال شد. برای اندازه‌گیری بیان ژن‌های TLR4، NF-κB، NLRP3 و IL-1β از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین گروه‌ها در سطح معنی‌داری 05/0>p استفاده شد.یافته هابنابر ‌‌نتایج ‌‌آزمون‌ تحلیل واریانس یک‌راهه بین گروه‌های پژوهش حاضر در مورد بیان ژن‌های TLR4، NF-κB، NLRP3 و IL-1β، پس از هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل کورکومین، تفاوت معنی‌داری وجود دارد (001/0=p). در ادامه نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که بیان ژن‌های فوق در گروه چاق به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه سالم بالاتر بود (001/0=p). همچنین این بیان ژن‌ها در گروه‌های چاق+تمرین، چاق+مکمل و چاق+تمرین+مکمل به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه چاق پایین‌تر بود (001/0=p). نتیجه گیریمطالعه‌ حاضـر پیشنهاد می‌کند که‌ تمرین‌ هوازی همراه با مصرف مکمل‌ کورکومین منجر به‌ بهبود مسیر سیگنالیک TLR4/NF-κB/NLRP3/IL-1β در موش‌های صحرایی نر چاق می‌گردد.

کلیدواژه‌ها