طراحی مدل خودمدیریتی مسیر شغلی دانش آموختگان آموزش عالی با تمرکز بر دیدگاه های جدید مسیر شغلی
نویسندگان
1 دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.61838/kman.irphe.29.4.3چکیده
پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل خودمدیریتی مسیر شغلی دانش آموختگان آموزش عالی با تمرکز بر دیدگاه های جدید مسیر شغلی و بر پایه پژوهش های آمیخته انجام گرفت که از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش، توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری بخش کیفی و کمی پژوهش شامل کلیه فارغ التحصیلان کارآفرین و اساتید عضو هیئت علمی دانشکده های کارآفرینی دانشگاه های سطح یک کشور بودند که در فاز کیفی 35 تن از آنها بر اساس اصل کفایت نظری و با استفاده از روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر نتایج فاز کیفی پژوهش بود که روایی آن با استفاده از ضریب CVR و پایایی آن از طریق محاسبه نرخ ناسازگاری مورد تایید واقع شد. تجزیه و تحلیل داده های کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و نرم افزار Atlas.ti انجام شد که در نتیجه آن 10 عامل اصلی موثر در خودمدیریتی مسیر شغلی شناسایی شد. در بخش کمی، مدل در شش سطح با استفاده از نرم افزار Matlab و روش مدلسازی ساختاری تفسیری فازی طراحی شد که در آن خودآگاهی و خودباوری کارآفرینانه با بیشترین قدرت هدایت به عنوان عامل اصلی موثر درخودمدیریتی مسیر شغلی در سطح ششم مدل جای گرفت. وضوح اهداف و انتظارات عامل موثر دیگری بود که در سطح پنجم مدل و پویایی فیزیکی و بازاریابی شخصی متغیرهایی بودند که در سطح چهارم مدل قرار گرفتند. در ادامه سطح بندی سه متغیر مهارت های روانشناختی، مهارت های انسانی و انطباق و آگاهی محیطی در سطح سوم، دانش آکادمیک در سطح دوم و مهارت های شناختی و اطلاعاتی در سطح اول مدل جای گرفتند.
