تحلیل روند و نحوه توسعه فیزیکی- کالبدی شهر کرمان از پیدایش تاکنون
نویسندگان
1 دانشیار گروه شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22103/juas.2017.1818چکیده
در این پژوهش به بررسی و نقد توسعه فیزیکی شهر کرمان در ادوار مختلف و تحلیل روند جهات گسترش شهر کرمان میباشد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و پیمایش میدانی جمع آوری شده و با استفاده از نرمافزار ArcGIS و تحلیلهای آمار فضایی و مدل آنتروپی شانون به تحلیل آنها پرداخته شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که مقدار آنتروپی محاسبه شده برای مناطق شهر کرمان در سال 1385و 1390 به ترتیب 1/606 و 1/598 به دست آمده است که به مقدار ln(n) (1/609) نزدیک است. بنابراین نشانگر رشد پراکنده شهرکرمان میباشد. شهر کرمان، ابتدا در طول راههای ارتباطی، توسعه پیدا کرده است و در سالهای اخیر دارای رشد قطاعی بوده است. این توسعه بیشتر به سمت غرب و جنوبغرب بوده است. در جریان این توسعه بعضی از روستاها به علّت نزدیکی زیاد به شهر عملاً جزو مناطق شهر کرمان به حساب آمده و در داخل محدوده قانونی شهر نیز قرار گرفته اند. این آبادیها هم از نظر شکل و ساختار فضایی و هم از نظر اشتغال ساکنین حالتی نیمه شهری - نیمه روستایی دارند. همچنین نتایج حاصل از مدل میانگین نزدیکترین فاصله همسایگی(RN) نشان میدهد که نظام منطقه بندی شهر کرمان از الگوی پراکنده پیروی میکند. نتایج حاصل از تحلیل لکّه های داغ نیز نشاندهنده یک لکّه سرد گسترده در شهرکرمان است که به شکل باریکهای از مرکز شهر شروع شده و به سمت شرق و غرب شهر کرمان گسترده و پهن گردیده است. این الگو بیانگر استقرار محلّات دارای تمرکز پایین جمعیت در این محدوده میباشد.