تحلیل نشانهشناسانۀ عنصر مکان در رمان گوانتانامو اثر یوسف زیدان بر اساس رویکرد پیرس
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jlcr.2024.363012.1951چکیده
یوسف زیدان در رمان گوانتانامو که عمده وقایع آن در زندانی به همین نام میگذرد، به مشکلات و سختیهای گرفتاران در زندان پرداخته است. مکان و دلالتهای روانشناسانه و اجتماعی - سیاسی آن، جایگاه برجستهای را در رمان موردنظر به خود اختصاص داده است. عنوان رمان که خود یک مدلول مکانی است بر اهمیت کارکرد این مفهوم در رمان افزوده است. پژوهش پیش رو، با هدف تبیین نشانههای مکان در رمان گوانتانامو و تعامل این عنصر با دیگر عناصر و لایههای درونی متن، به شیوۀ توصیفی - تحلیلی و در دو محور نظری و تحلیلی تدوین شده است. در بخش نظری، مفاهیم نشانهشناسی و عنصر مکان، تعریف و تبیین شده و در محور تحلیلی، به بررسی انواع مکان و تحلیل دلالتهای آن پرداخته شده است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که مکان نقش بیبدیلی را در رمان گوانتانامو ایفا کرده و دلالتهای روانشناسانه و اجتماعی - سیاسی متنوّعی را با خود حمل میکند، بهطوریکه میتوان عنصر مکان را بر اساس تأثیری که از حالتهای روحی شخصیّتها میپذیرد، به انواع مکان ذهنی، مرتفع، مأنوس، نامأنوس، متعدّدالأبعاد، تغییر دلالت داده و خلأآمیز تقسیم کرد. همچنین ردّپای سه نوع نشانۀ مدنظر پیرس که عبارتاند از نشانه نمادین، شمایلی و نمایهای در رمان گوانتانامو بهوضوح قابل پیگیری است. با این توضیح که نشانۀ نمادین بیشترین حضور و بالاترین بسامد را از بین نشانههای سهگانه پیرس به خود اختصاص داده است.