فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر ۱۶ هفته تمرین هوازی بر نشانگرهای التهابی و عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. روش‌پژوهش: این پژوهش به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده با گروه کنترل و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بر روی ۴۰ بیمار دیابتی نوع ۲ انجام گرفت. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (تمرین هوازی) و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل سه جلسه تمرین هوازی در هفته با شدت ۵۰-۷۰% ضربان قلب ذخیره بود که به مدت ۱۶ هفته اجرا شد. نشانگرهای التهابی (TNF-α، IL-6 و CRP) و عملکرد شناختی با استفاده از آزمون‌های استاندارد شده اندازه‌گیری شدند.یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی منجر به کاهش معنی‌دار سطوح سرمی TNF-α (از ۳٫۸ به ۲٫۵ پیکوگرم در میلی‌لیتر)، IL-6 (از ۵٫۲ به ۳٫۴ پیکوگرم در میلی‌لیتر) و CRP (از ۴٫۵ به ۲٫۸ میلی‌گرم در لیتر) شد. همچنین بهبود قابل توجهی در عملکرد شناختی شامل حافظه کاری (افزایش ۱۲٫۴% در دقت آزمون n-back)، توجه انتخابی (کاهش ۱۷۷ میلی‌ثانیه در زمان واکنش آزمون استروپ) و عملکردهای اجرایی (کاهش ۳٫۳ حرکت در آزمون برج لندن) مشاهده شد. تحلیل داده‌ها نشان داد که کاهش سطوح IL-6 با ۳۸% از واریانس بهبود حافظه کاری مرتبط است.نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرینات هوازی منظم می‌تواند به عنوان یک راهکار غیردارویی مؤثر برای کاهش التهاب سیستمیک و بهبود عملکرد شناختی در بیماران دیابتی نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد. مکانیسم‌های احتمالی این تأثیرات شامل کاهش التهاب، بهبود کنترل گلیسمی و تغییرات نوروپلاستیک در مغز می‌باشد.