فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کاشت پیاز زعفران در ایران همانند سایر نقاط جهان به طریق سنتی و با دست انجام می­گیرد. این روش کاشت موجب صرف وقت و نیروی کار زیاد می­شود. در این پژوهش یک دستگاه پیازکار هفت ردیفه با قابلیت کاشت 5 تا 10 تن پیاز در هکتار و فاصله ردیف­های 30-25 سانتی‌متر طراحی و ساخته شد. این دستگاه دارای موزع استوانه­ای جریان پیوسته درکف مخزن بوده و توسط 7 مجرای خروجی، پیازها را به سمت شیار بازکن­های دستگاه هدایت می­کرد. به منظور ارزیابی دستگاه ساخته شده، تاثیر سرعت پیشروی در سه سطح (4، 5 و 6 کیلومتر بر ساعت) و تراکم کاشت در سه سطح (5، 6 و 7 تن در هکتار) بر ظرفیت مزرعه­ای، درصد شکستکی پیازها، شاخص­های نکاشت و کاشت چندتایی، یکنواختی توزیع پیاز حول فاصله تنظیم شده و یکنواختی توزیع پیاز حول میانگین فاصله های در قالب طرح آماری بلوک­های کاملا تصادفی، به صورت آزمایش فاکتوریل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، دقت پیازکار در یکنواختی توزیع پیازها حول میانگین فاصله­های اندازه­گیری شده و حول فاصله تنظیمی به ترتیب 90 و 82 درصد در سرعت پیشروی 5 کیلومتر بر ساعت بدست آمد. ظرفیت مزرعه­ای اسمی و موثر نیز به ترتیب 1 و 66/0 هکتار در ساعت محاسبه شد. همجنین مشخص گردید که با افزایش تراکم کاشت، شاخص نکاشت از 10/0 به 08/0 کاهش و شاخص کاشت چند تایی از 12/0 به 25/0 افزایش می­یابد.