فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بر اساس شاخص ­های مختلفی مانند شهرهای پویا، شهرهای جهانی، شهرهای برتر، شهر زیست‌پذیر، شهر خلاق، کیفیت زندگی و رقابت‌پذیری، شهر تهران در میان شهرهای جهان علیرغم برخورداری از پتانسیل و توانمندی لازم، جایگاهی شایسته و درخور کسب نکرده است. این درحالی است که ظرفیت­ سرمایه­ های انسانی، فکری و نمادین دانشگاهی و تعاملات موثر و ارتباط متقابل با حوزه مدیریت شهری، می ­تواند در ایجاد و ارتقاء شبکه شهرهای هوشمند و ارتباط خلاق آن‌ها با شبکه­ های منطقه ­ای و جهانی موثر واقع شده و به توسعه ملی و محلی منجر شود. عدم ارتباط متقابل و فقدان تعامل اثر بخش بین دانشگاه‌ها، با سازمان ­های عمومی مانند حوزه مدیریت شهری، منتج به کاهش بهره­ وری و کارآیی لازم در این حیطه شده است. در این تحقیق، از راهبرد روش‌شناسی تلفیقی و چندگانه استفاده شده است. این راهبرد روش شناسی، خود از چهار رویکرد اثبات گرایی، عمل گرایی، سازاگرایی و متقاعدسازی تشکیل شده که در این مقاله چارچوب و الگوی تعامل برای تمهید، تسهیل و توسعه سیستماتیک و نظام ­مند میان مدیریت شهری با دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی، رویکرد تلفیقی سوم و چهارم یعنی سازاگرایی مشارکتی و نظریه مرجع نیز "نظریه تبادل اجتماعی" در خصوص تعامل دو نهاد بوده است. نتایج این رویکردها و نظریات، ارائه الگوی«دانش- شهر- گاه» است. بخش‌های مختلف این الگو از ذی نفعان دو طرف دانشگاه و شهر و همچنین عرضه و تقاضای دانش مورد نظر و کاربردی به تفکیک و به جزییات تشریح شده است. نتیجه آنکه چنانچه از راهبردهای راه ­انداز و پروژه‌های تکمیلی و اجرایی پیشنهاد شده در کنار این الگوی عملیاتی استفاده شود، قطعاً شاخص‌های ذکر شده در خصوص شهر بهبود یافته و جایگاه آن در رتبه بندی‌های جهانی بسیار ارتقا خواهد یافت.