بهینه سازی کارکرد واحد کوبش دندانه لاستیکی کمباین جهت برداشت مکانیزه آفتابگردان آجیلی
نویسندگان
1 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران
3 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
4 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/ijbse.2020.295525.665258چکیده
توان مصرفی و بازده کوبش از متغیرهای مهم در فرآیند مکانیزه کردن عملیات برداشت بشمار میآیند که در این پژوهش پس از ارائه مدل عصبی برای توان مصرفی و بازده کوبش، نقاط بهینه کاری این واحد کوبش معرفی شد. متغیرهای مستقل شامل سرعت سیلندر کوبنده، فاصله کوبش (فاصله کوبنده و ضد کوبنده در جلو) و رطوبت طبق آفتابگردان انتخاب شد. برای انجام آزمونها از رقم آفتابگردان آذرگل، و از موتور محرک الکتریکی kw 15 برای تامین توان استفاده شد. پس از انجام پیش آزمونها برای دستیابی به محدوده مناسب، آزمایشات تجربی در 3 تکرار، سرعت سیلندر کوبنده در 3 سطحrpm 280، 380 و 480 ، فاصله کوبنده در 2 سطحcm 8 و 10 و رطوبت طبق آفتابگردان در 2 سطح 20 و 45 درصد بر مبنای ماده تر انجام شد. افزایش سرعت سیلندر کوبنده، افزایش رطوبت طبق و کاهش فاصله بین کوبنده و ضد کوبنده موجب افزایش توان مصرفی شد. اما افزایش بازده کوبش در پی افزایش سرعت سیلندر کوبنده روی داد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر رطوبت طبق و فضای کوبش بر بازده کوبش موثر نیست در صورتی که آثار متقابل درجه دوم آنها بر بازده موثر است. پس از ارائه مدل عصبی نقاط بهینه کاری برای کمینه کردن توان مصرفی و بیشینه کردن بازده کوبش بر اساس این مدل عصبی ارائه شد که عبارت بود از درصد10، 600 دور بر دقیقه و 5/11سانتی متر به ترتیب برای رطوبت طبق، سرعت کوبنده و فاصلهی کوبش.
