فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف از این پژوهش بررسی برخی عوامل آمادگی جسمانی پس از هشت هفته تمرینات قدرتی و سرعتی در کاراته کاران جوان بود. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی، به صورت دوسو کور و با تعداد 33 کاراته کاران مرد، با میانگین سنی 2/2±2/22 سال به طور تصادفی در سه گروه مساوی(گروه تمرین مقاومتی، سرعتی و کنترل) تقسیم شدند. تمرینات قدرتی و سرعتی، سه جلسه در هفته، و به مدت هشت هفته بود. قبل و پس دوره تمرینی، از آزمودنی‌ها اندازه گیری انعطاف پذیری بر حسب سانتیمتر، قدرت عضله همسترینگ بر حسب کیلوگرم، به عمل آمد. برای توصیف آماری داده‌ها از میانگین و انحراف معیار استفاده شد. پس از تعیین نرمال بودن داده‌ها با استفاده از آزمون کولموگراف اسمیرنف، برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش t مستقل برای مقایسه متغیرهای یک گروه و از آزمون تحلیل واریانس یکراهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. در سطح معناداری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شد.نتایج: یافته ها تفاوت معنی‌داری بعد از تمرینات قدرتی و سرعتی در فاکتورهای انعطاف‌پذیری و قدرت را نشان داد (0036/0 =p) هم چنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین این دو نوع تمرین از نظر انعطاف‌پذیری اختلاف معنی‌داری وجود ندارد (75/0= p)، اما این تفاوت در قدرت معنی‌دار بود (0024/0 =p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، تمرینات قدرتی و سرعتی می‌توانند به بهبود انعطاف‌پذیری و قدرت عضلات همسترینگ کمک کنند. با این حال، به نظر می‌رسد که تمرینات مقاومتی به‌عنوان یک روش مؤثرتر برای تقویت این عضلات عمل می‌کنند.