بررسی تقویم آب و هوایی گردشگری با استفاده از CTIS (مطالعه موردی: شهر کرمان)
نویسندگان
1 استادیار آب و هواشناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1811چکیده
امروزه صنعت گردشگری به عنوان صنعتی پویا و فراگیر تمامی ارکان بنیادین جوامع و سیستمهای جهانی را در برگرفته است. اقلیم بهعنوان پدیدهای جغرافیایی، رابطهای تنگاتنگ و انکارناپذیر با صنعت گردشگری و توسعۀ مقاصد آن دارد؛ به طوری که موفقیت بسیاری از مقاصد مطرح گردشگری جهان، مرهون وجود شرایط اقلیمی مطلوب است. یک اقلیم مناسب میتواند پاسخهای مثبت گردشگران را در پی داشته باشد؛ از این رو، گردشگران برنامه سفر خود را با توجه به شرایط اقلیمی و جوّی مقصد مورد نظر طرحریزی میکنند. در این پژوهش با بررسی دادههای هواشناسی دما، فشار بخارآب، رطوبت نسبی، سرعت باد، ساعت آفتابی، ابرناکی ایستگاه سینوپتیک کرمان در یک دورۀ آماری 20 ساله (1994 تا 2013) و بهره گیری از نرمافزار Rayman و محاسبه شاخصهایPET و طرح مطالعات آب و هوایی گردشگری، تقویم زمانی گردشگری در شهر کرمان ارائه شد. نتایج تحقیق نشاندهنده ارتباط تنگاتنگ اقلیم و شرایط آب و هوایی با فعالیتهای گردشگری و گذران اوقات فراغت در شهر کرمان است؛ در واقع، یک اقلیم مناسب از نظر گرمایی، زیباشناختی و فیزیکی میتواند عاملی برای جذب گردشگر باشد. نتایجی که در قالب تقویم زمانی ارائه شد، نشان میدهد که از یکم اردیبهشت تا 11 خرداد و 10 شهریور تا 28 مهر، بهترین زمان و 10 آذر تا 22 بهمن، بدترین زمان برای حضور گردشگران در کرمان است.