تأثیر هشتهفته تمرین موازی در زمان صبح و عصر بر روی برخی از شاخصهای ضدالتهابی قلبی- عروقی در مردان جوان دارای اضافهوزن
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22091/arsnes.2024.11802.1020چکیده
هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیرهشت هفته تمرین موازی در زمان صبح و عصر بر روی برخی از شاخصهای ضد التهابی قلبی- عروقی در مردان جوان دارای اضافه وزن بود.روش: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی با گروه کنترل و پیشآزمون و پسآزمون بر روی 40 مرد جوان دارای اضافه وزن با میانگین سنّی 12/25 و وزن 78/85 کیلوگرم انجام شد که به صورت تصادفی در چهار گروه تمرین موازی و کنترل در زمان صبح و عصر قرار گرفته و به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و با شدت 75 تا 85 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا گردید. از آزمودنیها 5 میلی لیتر خون سیاهرگی جهت اندازهگیری شاخصهای التهابی (CRP, IL-6) و همچنین آزمون بالک جهت سنجش VO2max2 گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس یکسویه (ANOVA) همراه با آزمون تعقیبی LSD با سطح معناداری 0.05 و نرمافزار spss نسخه 27 استفاده گردید.یافتهها: 8 هفته تمرین موازی در زمان صبح و عصر باعث افزایش VO2max2 و کاهش وزن و شاخص توده بدن در گروههای تجربی در مقایسه با گروههای کنترل میشود. این در حالی بود که افزایش VO2maxدر زمان عصر نسبت به صبح بیشتر، و کاهش وزن و شاخص توده بدن در زمان صبح نسبت به عصر بیشتر بود، همچنین 8 هفته تمرین موازی در مردان جوان دارای اضافه وزن منجربه افزایش سایتوکان ضدالتهابی IL-10 در گروههای تجربی نسبت به گروه کنترل شد که این افزایش در زمان عصر بیشتر از صبح بود.نتیجهگیری: تمرین موازی در زمان صبح و عصر بر شاخصهای ضدالتهابی سیستم قلبی- عروقی موثر بوده و سبب افزایش عوامل ضد التهابی در نوبت عصر نسبت به نوبت صبح میگردد. لذا احتمالاً تمرین موازی در عصر نسبت به صبح زمان مناسبتری برای افراد دارای اضافه وزن باشد.