بررسی تأثیر 8 هفته تمرین در شیب‌های مختلف بر برخی فاکتورهای عملکردی دوندگان کوهستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.

3 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

doi
10.22091/arsnes.2024.10529.1010
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی یک دوره تمرینات در شیب‌های مختلف بر روی تردمیل با شیب مثبت 5، منفی 5 و شیب صفر بر شاخص‌های فیزیولوژیکی در دوندگان کوهستان می‌باشد. روش‌: جامعه آماری پژوهش حاضر را دوندگان استقامت و نیمه‌ استقامت شهر خرم‌آباد تشکیل می‌دهند. 40 نفر داوطلب به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. نمونه‌گیری آزمودنی‌ها به‌صورت تصادفی ساده می‌باشد و پس از انتخاب آزمودنی‌ها، افراد به سه گروه تجربی تمرین در سه شیب مختلف و یک گروه کنترل تقسیم شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها ‌از روش‌های آماری شاپیروویلک، آنوای یک‌طرفه و t وابسته با تعیین سطح معنی‌داری p≤0.05 استفاده شد. یافته‌ها: تمرینات با شیب منفی، مثبت 5 و صفر منجربه بهبود در توان هوازی و بی‌هوازی شده است. این نتایج نشان می‌دهد که استفاده از دو بر روی سطوح شیب‌دار ممکن است در توسعه قدرت هوازی در ورزشکاران با پیش‌زمینه تمرینی، به جای مطالعات قدرت هوازی با ویژگی هوازی طولانی‌مدت مؤثرتر باشد. همچنین، برنامه‌های تمرینی با شیب مثبت و منفی 5 می‌تواند به عنوان روش‌های جایگزین توسط مربیان برای بهبود توان بی‌هوازی مورد استفاده قرار گیرد. نتیجه‌گیری: استفاده از دویدن بر روی سطوح شیب‌دار ممکن است در توسعه قدرت هوازی در ورزشکاران با پیش‌زمینه تمرینی مؤثر باشد.