ارزیابی عملکرد شهرهای میانی در تعادل منطقه ای (مطالعه موردی: شهرجهرم)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، ایران

2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران

doi
10.22103/juas.2016.1798
چکیده

امروزه در ساخت شهرها و تعیین اندام جغرافیایی آنها، به تعادل شهر و ناحیه، روابط متقابل شهر و روستا، توازن فضایی و تعادل انسان و محیط می‌اندیشند. ایجاد و رویش قارچ‎ گونة شهری با اندام بلند جغرافیایی در نواحی کشور، آنجا که روستاها پراکنده و نافشرده هستند و روابط ارگانیکی بین شهر و روستا وجود ندارد، به فروپاشی این تعادل‌ها خواهد انجامید. شهرهای میانی با توجه به توانمندی­های خود، می­توانند حلقة ارتباطی بین ما درشهرها و شهرهای کوچک باشند. با توجه به موضوع مورد مطالعه، هدف مقالة حاضر، بررسی تاثیر شهر میانی جهرم در تعادل منطقه­ ای استان فارس است. روش تحقیق مقاله، توصیفی- تحلیلی است. نتایج کلی تحقیق نشان می­دهد که شهر جهرم به دلیل داشتن زیر­ساخت­های مناسب در بخش­های اقتصادی ازجمله خدمات، همواره مورد توجه نواحی جنوبی استان فارس بوده است. وجود خدمات گستردة بهداشتی- درمانی، ارتباطی، بازرگانی، پولی و بانکی، امنیتی - نظامی، آموزش عالی و ... سبب شده است که این شهر از یک طرف بتواند نقش قابل توجهی در رفع نیازهای منطقة جنوب و شرق استان فارس داشته باشد و از طرف دیگر، زمینة تأمین برخی از نیازهای استان­های همجوار، از جمله بخش­هایی از استان هرمزگان را نیز فراهم نماید.