ارزیابی عملکرد شهرهای میانی در تعادل منطقه ای (مطالعه موردی: شهرجهرم)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
doi
10.22103/juas.2016.1798چکیده
امروزه در ساخت شهرها و تعیین اندام جغرافیایی آنها، به تعادل شهر و ناحیه، روابط متقابل شهر و روستا، توازن فضایی و تعادل انسان و محیط میاندیشند. ایجاد و رویش قارچ گونة شهری با اندام بلند جغرافیایی در نواحی کشور، آنجا که روستاها پراکنده و نافشرده هستند و روابط ارگانیکی بین شهر و روستا وجود ندارد، به فروپاشی این تعادلها خواهد انجامید. شهرهای میانی با توجه به توانمندیهای خود، میتوانند حلقة ارتباطی بین ما درشهرها و شهرهای کوچک باشند. با توجه به موضوع مورد مطالعه، هدف مقالة حاضر، بررسی تاثیر شهر میانی جهرم در تعادل منطقه ای استان فارس است. روش تحقیق مقاله، توصیفی- تحلیلی است. نتایج کلی تحقیق نشان میدهد که شهر جهرم به دلیل داشتن زیرساختهای مناسب در بخشهای اقتصادی ازجمله خدمات، همواره مورد توجه نواحی جنوبی استان فارس بوده است. وجود خدمات گستردة بهداشتی- درمانی، ارتباطی، بازرگانی، پولی و بانکی، امنیتی - نظامی، آموزش عالی و ... سبب شده است که این شهر از یک طرف بتواند نقش قابل توجهی در رفع نیازهای منطقة جنوب و شرق استان فارس داشته باشد و از طرف دیگر، زمینة تأمین برخی از نیازهای استانهای همجوار، از جمله بخشهایی از استان هرمزگان را نیز فراهم نماید.