ارزیابی چرخهی زندگی تولید سیب از دیدگاه انرژی و آلایندههای زیست محیطی (مطالعهی موردی: شهرستانهای ارومیه و مهاباد)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه مهندسی ماشین های کشاورزی دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، کرج، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی
doi
10.22059/ijbse.2020.275586.665160چکیده
انرژی یکی از اجزای اصلی استراتژی توسعهی پایدار هر کشوری است. برای حمایت از تولیدات کشاورزی، استفادهی کارآمد از انرژی باید مدنظر قرار گیرد؛ زیرا علاوه بر صرفهجویی اقتصادی باعث حفاظت منابع فسیلی میشود. از طرف دیگر، کشاورزی فشرده که بر پایهی استفادهی فشرده از نهادههای کشاورزی، ماشینها، انرژیهای فسیلی و غیر فسیلی بنانهاده شده است خود دلیل بسیاری از مشکلات زیستمحیطی جهان امروز بهحساب میآید. در این مطالعه، انرژی و اثرات زیستمحیطی تولید سیب در استان آذربایجان غربی مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای جمعآوری دادههای موردنیاز مربوط به فرآیند تولید، از تکمیل پرسشنامه و مصاحبهی حضوری با 141 نفر از باغداران منطقه بهره گرفته شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که نسبت انرژی برابر با 65/1 و افزودهی خالص انرژی برابر با 80/27740 مگاژول بر هکتار میباشد. از میان نهادههای انرژی، سوخت دیزل بالاترین سهم از کل انرژی ورودی (61 درصد) را به خود اختصاص داد. برای ارزیابی اثرات زیستمحیطی ناشی از تولید سیب، رویکرد ارزیابی چرخهی زندگی مورداستفاده قرار گرفت و ده بخش اثر مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج ارزیابی چرخهی زندگی نشان داد که سموم شیمیایی، سوخت دیزل و کود نیتروژن تأثیر زیادی در بخشهای اثر موردمطالعه داشتهاند. ارزیابی چرخهی زندگی تولید سیب از دیدگاه انرژی و آلایندههای زیست محیطی (مطالعهی موردی: شهرستانهای ارومیه و مهاباد)