فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو روش کاهش تدریجی حجم تمرین پس از چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی بر روی عامل رشدی و استرسی مردان سالم غیرفعال است.روش: تحقیق حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان پسر سالم غیرفعال کارشناسی دانشگاه قم که واحد تربیت بدنی را أخذ کرده بودند، بوده که پس از فراخوان، تعداد 30 نفر دانشجوی پسر سالم که فعالیت ‌بدنی منظم نداشتند، انتخاب شده و به طور تصادفی در سه گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه اول: کاهش 50% حجم تمرین (11 نفر)؛ گروه دوم: کاهش 75% حجم تمرین (11 نفر)؛ و گروه سوم کنترل (8 نفر). متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی، یک هفته تعدیل تمرین اجرا گردید. نمونه‌های خونی در سه مرحله در ابتدای شروع دوره پروتکل تمرینی و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی از سیاهرگ جلوی آرنج گرفته شد. برای ارزیابی غلظت سرمی IGF-1‌ و کراتین کیناز به ترتیب از تکنیک‌های الایزا‌ و ایمونورادیومتری استفاده شد. جهت بررسی تفاوت‌های بین‌ و درون‌‌گروهی از آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌‌گیری‌‌های مکرر در سطح معناداری (05/0α =) استفاده گردید.یافته‌ها: تفاوت معنی‌‌داری پس از دوره کاهش حجم تمرین برای مقادیر IGF-1‌ سرمی و کراتین کیناز بین سه گروه مشاهده نشد. اما مقادیر  IGF-1‌بین مرحله پیش‌آزمون با مراحل پس‌‌آزمون و پیگیری تفاوت معنی‌‌داری مشاهده گردید (05/0P<).نتیجه‌گیری: کاهش حجم تمرین یک هفته‌‌ای متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی نمی‌تواند بر میزان IGF-I‌ سرمی و کراتین کیناز مردان غیرفعال اثربخش باشد.