نقش خانه های اکولوژیکی در توسعه پایدار گردشگری (مطالعه موردی: بخش هنزاء، شهرستان رابر)

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22103/juas.2016.1801
چکیده

یکی از نمودهای توجه گردشگران به مناطق، خانه ­های اکولوژیکی است که با هدف گذراندن اوقات فراغت در نواحی با طبیعت بکر راه­ اندازی می­شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خانه ­های اکولوژیکی در توسعة پایدار گردشگری بخش هنزاء انجام‌گرفته است. این پژوهش، مطالعه­ای کاربردی است که رویکرد حاکم بر آن توصیفی – تحلیلی است. جامعة آماری پژوهش را مردم بخش هنزاء (چهار شهر و روستا با جمعیتی برابر با 897 خانوار) تشکیل می­دهند. تعداد 270 پرسش­نامه (خانوار) با استفاده از فرمول کوکران، به‌عنوان نمونة آماری انتخاب ‌شده است. مقدار آلفای کرونباخ برای قابلیت اعتماد پرسش­نامه 0/87 محاسبه گردید. داده­ های گردآوری ‌شده در محیط نرم­ افزاری GIS و SPSS با استفاده از آزمون­های T تک نمونه­ ای، F (تحلیل واریانس) و دانکن تجزیه‌ وتحلیل شدند. نتایج نشان داد راه­ اندازی خانه ­های اکولوژیکی تأثیرات اقتصادی، اجتماعی، زیست­ محیطی و کالبدی به دنبال دارد. تأثیرات مثبت خانه ­های اکولوژیکی در محدودة مورد مطالعه (با میانگین 3/13) در حد متوسط است و بین نواحی مورد مطالعه، از نظر تأثیرات خانه ­های اکولوژیکی (به‌استثنای بُعد اقتصادی) تفاوت معنی­ داری در سطح 0/95 اطمینان وجود دارد. تأثیرات منفی خانه­ های اکولوژیکی در محدودة مورد مطالعه (با میانگین 4/30) بالاتر از حد متوسط است و بین مناطق مورد مطالعه از نظر تأثیرات خانه­ های اکولوژیکی، تفاوت معناداری در سطح 0/95 اطمینان وجود دارد.