بررسی عوامل تأثیرگذار بر مدیریت بهینه آبشور با استفاده از چارچوب معیشت پایدار
نویسندگان
1 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی.
2 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، ملاثانی.
doi
10.22048/rdsj.2017.36638.1455چکیده
در سالهای اخیر به سبب محدودیت روزافزون منابع آب شیرین، امکان کاربرد منابع جایگزین به ویژه آبهای شور به طور جدی مطرح شده و یکی از گزینههای پیش رو برای تدوام و ثبات فعالیتهای کشاورزی میباشد. این در حالی است که پایداری بلندمدت آبیاری با آبشور به مدیریت آن بستگی دارد و مدیریت بهینه نیز منوط به شناخت عوامل تأثیرگذار بر آن است. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل تأثیرگذار بر مدیریت آبشور در شهرستان کارون استان خوزستان به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری پژوهش، شامل کشاورزان شهرستان کارون به تعداد 19720 نفر بود که از این تعداد، نمونهای به حجم 120 نفر برآورد و به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب گردید. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه بود که روایی آن توسط اساتید گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه رامین خوزستان مورد تأیید قرار گرفت و برای سنجش پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ (83/0-65/0) استفاده شد. برای تدوین شاخص داراییهای معیشتی، ابتدا رفع اختلاف مقیاسها انجام شد و سپس بر اساس تحلیل مؤلفههای اصلی، وزن مؤلفههای هر یک از شاخصها محاسبه و شاخص ساخته شد. نتایج تحقیق نشان داد که کشاورزان منطقه در زمینه مدیریت آبشور آبیاری، بیشتر رفتار مدیریت فنی را بروز دادهاند. بیشترین میزان دارایی معیشتی کشاورزان مربوط به سرمایه اجتماعی و کمترین میزان آن مربوط به سرمایه فیزیکی بوده است. همچنین، رفتار مدیریت آبشور در بین کشاورزان با داراییهای مختلف، متفاوت بوده است.