وضعیت حقوقی الزامات زیستمحیطی کنوانسیون مارپل برای دولتهای عضو کنوانسیون 1982 حقوق دریاها
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
doi
10.22059/jrels.2020.278740.274چکیده
یکی از مواردی که کنوانسیون 1982 حقوق دریاها بدان پرداخته است، حفاظت از محیط زیست دریاست. چالش اساسی در این زمینه، این است که کنوانسیون در بیشتر موارد، تنها به بیان اصول و الزامات کلی پرداخته و قواعد جزئیتر و معیارهای خاص زیستمحیطی را ذکر نکرده است. این مسئله میتواند مشکلات بسیاری برای دولتهای عضو در مقام اجرای تعهدات زیستمحیطی خویش ایجاد کند. دلایل این امر، از جمله احتراز از مشکلات عملی و دشواریهای ناشی از اصلاح و بهروزرسانی این کنوانسیون جهت هماهنگی با معیارهای جدیدتر است. راهکاری که در کنوانسیون 1982 اندیشیده شده است، احاله به قواعد و معیارهای موجود در اسناد دیگر، همچون «کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها (مارپل)» است که بهمراتب بازنگری و بهروزرسانی آنها سادهتر انجام میشود. مشکلی که در این زمینه وجود دارد، در خصوص وضعیت حقوقی قواعد و معیارهای موجود در کنوانسیون اخیر برای دولتهای عضو کنوانسیون 1982 است؛ زیرا این کنوانسیون هیچگاه بهصراحت به این سند اشاره نکرده است. با وجود این، به نظر میرسد این قواعد و معیارها برای دولتهای عضو کنوانسیون 1982، همچون مقررات کنوانسیون یادشده، جنبۀ الزامآور داشته باشد.