پاسخهای فشارخون، ضربان قلب و هزینه اکسیژن میوکارد به ترتیب فعالیت ورزشی مقاومتی در زنان دارای اضافه-وزن
نویسندگان
1 دانشگاه علمی کاربردی، واحد فرماندهی انتظامی قم، قم، ایران.
doi
10.22091/arsnes.2023.10120.1004چکیده
هدف مطالعهی حاضر بررسی پاسخهای فشارخون سیستولی، دیاستولی، ضربان قلب و هزینهی اکسیژن میوکارد به ترتیب فعالیت ورزشی مقاومتی بود. هشت زن دارای اضافهوزن (سن 5/4±6/41 سال، قد 1/0±161 سانتیمتر، وزن 5/4±8/73 کیلوگرم، شاخص تودهی بدنی 1±6/28 کیلوگرم بر متر مربع) به طور تصادفی در 3 جلسهی 1) ترتیب فعالیت ورزشی مقاومتی از عضلات بزرگ به کوچک، 2) ترتیب فعالیت ورزشی مقاومتی از عضلات کوچک به بزرگ و 3) کنترل بدون فعالیت، با فاصلهی یک هفته از یکدیگر شرکت کردند. آزمودنیها 8 حرکت را با شدت 80 درصد یک تکرار بیشینه، در 3 نوبت 10 تکراری و با فواصل استراحتی 2 دقیقهای بین نوبتها و حرکات اجرا کردند. فشارخون ، ضربان قلب و هزینهی اکسیژن میوکارد، قبل از فعالیت و پس از فعالیت هر 15 دقیقه و تا 60 دقیقه اندازهگیری شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر نشان داد، فشارخون سیستولی طی 60 دقیقه پس از هر دو ترتیب فعالیت در مقایسه با سطوح قبل از آن بهطور معنیداری پایین بود (05/0P≤)، درحالیکه فشارخون دیاستولی تغییر معنی-داری نداشت. ضربان قلب پس از هر دو ترتیب فعالیت نسبت به سطوح پایه افزایش معنیداری یافت (05/0P≤). هزینهی اکسیژن میوکارد تنها تا دقیقهی 30 پس از هر دو ترتیب فعالیت افزایش معنیداری داشت (05/0P≤). همچنین در هیچیک از متغیرها تفاوت معنیداری بین دو ترتیب فعالیت مشاهده نشد. در مطالعهی حاضر تفاوت معنیداری بین دو ترتیب فعالیت ورزشی مقاومتی در پاسخ-های همودینامیکی مشاهده نشد.