تعیین سهم نسبی فاکتورهای آمادگی جسمانی در موفقیت کاتاروهای سبک شوتوکان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22091/arshes.2023.9782.1001چکیده
هدف: شناسایی عوامل موثر در عملکرد ورزشکاران کاراتهکار، جهت طراحی بهتر برنامههاى تمرینى، یکی از مهمترین اهداف مربیان است. در این راستا، هدف مطالعه حاضر تعیین سهم نسبی فاکتورهای آمادگی جسمانی در موفقیت کاتاروهای سبک شوتوکان شهر کرمان بود.روش: 14 مرد جوان سبک شوتوکان که همگی دارای مدال ملی بودند، به صورت هدفمند انتخاب شده و براساس یک مسابقه رسمی (هدایت شده بوسیله محقق) و تعداد مدالهای کسب شده در یک سال اخیر، به دو گروه موفق (5 = n) و ناموفق (9 = n) تقسیم شدند. هر آزمودنی به مدت سه جلسه در تحقیق حاضر شرکت کرد. جلسه اول شامل پر کردن پرسشنامه، سنجش ترکیب بدن، اندازهگیری قدرت پا و پنجه و استقامت عضلانی تنه بود. جلسه دوم شامل اندازهگیری تستهای انعطاف، چابکی و توان بیهوازی و جلسه سوم شامل اندازهگیری تعادل، سرعت و توان هوازی بود. برای مقایسه فاکتورهای بین گروههای موفق و ناموفق، از آزمون تی استیودنت و جهت تعیین اینکه آیا عضویت گروهی براساس فاکتورهای جسمانی امکانپذیر هست یا نه، از آنالیز رگرسیون تشخیصی استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد که فاکتور استقامت عضلانی (کمربندشانهای) (5 0/0>P)، استقامت عضلانی (شکم)(5 0/0>P) و فاکتور تعادل پویا (5 0/0>P) بین کاتاروی موفق و ناموفق تفاوت معنیدار داشت. این فاکتورها رویهمرفته 39 درصد از تغییرات واریانس عملکرد گروهی را تعریف نموده و در 76 درصد موارد عضویت گروهی را درست پیشبینی میکرد.نتیجهگیری: به طور کلی نتایج تحقیق حاضر نشان داد که استقامت عضلانی بالاتنه و تعادل پویا، فاکتورهای جسمانی هستند که موفقیت در کاتاروهای سبک شوتوکان را تعریف میکند. لذا تاکید بر بهبود این فاکتورهای آمادگی جسمانی، به مربیان و ورزشکاران این سبک توصیه میشود.