مقایسه اثرات شدت و نوع انقباضات ارادی ایستا و پویا بر توان بیهوازی بازیکنان والیبال
نویسندگان
1 دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه علمی- کاربردی، قم، ایران.
doi
10.22091/arsnes.2023.10171.1005چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثرات شدت و نوع انقباضات ارادی بر توان بیهوازی بازیکنان مرد جوان والیبالقم بود.روش: این تحقیق به صورت نیمه تجربی، و با طرح متقاطع و کاربردی، روی 12 نفر از بازیکنان مرد جوان والیبال قم، با حداقل دو سال سابقه فعالیت ورزشی انجام شد. نمونههای مورد مطالعه، در پنج روز متفاوت، به صورت تصادفی یکی از پروتکلهای گرم کردن، گرم کردن و اجرای سه ست چهار ثانیهای نیم اسکات ایستا با شدت 85 درصد 1RM و با شدت 50 درصد 1RM؛ گرم کردن و اجرای چهار ست چهار تکراره پرش عمودی با اعمال بار 6 درصدی 1RM توسط جلیقه وزنه و با اعمال بار 3 درصدی 1RM توسط جلیقه وزنه را اجرا کردند. پس از گذشت هفت دقیقه و سی ثانیه متعاقب اجرای پروتکلها، از آزمودنیها، آزمون وینگیت بهعمل آمد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنوا با اندازهگیری تکراری استفاده شد و برای مقایسه دو به دوی پروتکلها، از آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد.یافتهها: نتایج این پژوهش نشان داد، توان بیهوازی بین تأثیرات شدت بالا و پایین انقباضات ارادی ایستا (85 و 50 درصد 1RM) و پویا (6 و3 درصد 1RM جلیقه وزنه)، با گرم کردن عمومی، تفاوت معنیداری وجود دارد؛ این تفاوت در آزمون پروتکل 3 درصد جلیقه وزنه، در مقایسه با گرم کردن عمومی، معنادار است.نتیجهگیری: نتایج این تحقیق در عملکرد سرعت حرکت با بار جلیقه وزنی 3 درصد، باعث افزایش قابل توجه فاکتور توان بیهوازی شده است. بیشترین کارایی این پروتکلها در فاکتورهای آمادگیجسمانی توان بیهوازی (توابع قدرت و سرعت)، قابل مشاهده است.