تأثیر مصرف مکمّل انار و تمرین مقاومتی بر سطح CRP، CK، LDH مردان بدنساز
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.22091/arsnes.2024.10262.1007چکیده
هدف: با توجه به اهمیت مصرف آنتیاکسیدانهای گیاهی در جلوگیری از شاخصهای آسیب عضلانی و التهابی، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته مصرف مکمّل انار و تمرین مقاومتی بر سطح CRP، CK، LDH در مردان بدنساز است.روش: 20 مرد بدنساز در یک طرح نیمه تجربی با شاخص توده بدن 77/2±51/27، بهصورت تصادفی در دو گروه مکمّل انار + تمرین مقاومتی (10 نفر) و دارونما + تمرین مقاومتی (10 نفر) قرار گرفتند. گروه مکمّل روزانه 200 میلیگرم کپسول انار و گروه دارونما روزانه 200 میلیگرم کپسول دکستروز را به مدت هشت هفته دریافت کردند. همچنین آزمودنیهای گروه مکمّل و دارونما در دوره مکمّلدهی، برنامه تمرین مقاومتی 5 جلسه در هفته، با شدت 80-60 درصد یک تکرار بیشینه به روش هرمی را اجرا کردند. نمونههای خونی بهمنظور اندازهگیری شاخصهای آسیب عضلانی و التهابی، طی شرایط ناشتایی در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون گرفته شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تی مستقل و آزمون تی وابسته، با سطح معناداری (05/0P ≤) انجام شد.یافتهها: مقادیر سرمی کراتین کیناز در هر دو گروه از مرحله پیشآزمون به پسآزمون کاهش نشان داد؛ بهنحوی که در گروه مکمّل + تمرین مقاومتی 44/33 درصد و در گروه دارونما + تمرین مقاومتی، 98/12 کاهش یافت که تنها در گروه مکمّل + تمرین مقاومتی معنادار بود (003/0p=). همچنین مقادیر لاکتات دهیدروژناز در گروه مکمّل + تمرین مقاومتی 82/7 درصد و در گروه دارونما + تمرین مقاومتی 82/3 درصد کاهش نشان داد که این کاهش در گروه مکمّل + تمرین مقاومتی معنادار بود (008/0p=). مقادیر CRP نیز در گروه مکمّل + تمرین مقاومتی 56/36 درصد و گروه دارونما + تمرین مقاومتی 10 درصد کاهش نشان داد، این کاهش در گروه مکمّل + تمرین مقاومتی معنادار بود (003/0p=). همچنین تفاوت معناداری در سطوح CRP بین دو گروه تحقیق مشاهده شد (017/0p=). در حالیکه در شاخصهای آسیب عضلانی، تفاوت معنادار بینگروهی مشاهده نشد (05/0P>).نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هشت هفته مصرف مکمّل انار و تمرین مقاومتی، در کاهش شاخصهای آسیب عضلانی و التهابی تاثیر داشته است. اگرچه تأثیر مکمّل انار بر شاخص التهابی (CRP) بهمراتب بیشتر از شاخصهای آسیب عضلانی (CK،LDH) بود. لذا، مصرف مکمّل انار میتواند اثرات مفید و سودمندی جهت کاهش بروز علائم التهابی و آسیب عضلانی داشته باشد؛ بنابراین، بدنسازان میتوانند برای کاهش بروز التهاب و آسیب عضلانی در انجام تمرین، از مکمّل انار بهره جویند.