سنجش میزان رضایت مندی ساکنین از کیفیت محیط مسکونی در شهر کرمان (مطالعه موردی: پروژه مسکن مهر شهرک مهرگان)

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22103/juas.2015.1789
چکیده

در عصر حاضر، رشد سریع شهرها و توسعه کالبدی آن بحران­های مختلف در زندگی شهری از جمله کمبود مسکن را به ­وجود آورده است. در ایران نیز با توجه به مشکلاتی که در زمینه کمبود مسکن و به ویژه گرانی آن وجود داشته، طرح مسکن مهر به عنوان محوری­ترین سیاست شناخته می­شود. از این­رو هدف این پژوهش سنجش میزان رضایت­مندی ساکنان مجتمع­های مسکن مهر شهرک مهرگان با توجه به شاخص پژوهش می­باشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی است. با توجه به موضوع تحقیق و منطقه مورد مطالعه، روش گردآوری داده­ ها، زمینه ­یابی (تحقیق پیمایشی) انتخاب شده، روش نمونه­ گیری تصادفی منظم و جمع­ آوری داده­ ها با استفاده از پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه آماری، تعداد ساکنان شهرک مهرگان و حجم نمونه اقتباس شده از فرمول کوکران 278 پرسشنامه می­باشد. تجزیه و تحلیل داده­ ها با استفاده از نرم­ افزار SPSS21 انجام شد. نتایج تحقیق در قالب آزمون همبستگی اسپیرمن نشان می­دهد که رابطه متغیر سن با رضایت از مجتمع مسکونی معنا­دار و مثبت و رابطه متغیرهای تحصیلات و متوسط درآمد ماهیانه معنا­دار و منفی  می­باشد. عوامل مستخرج از آزمون تی تست بیانگر 6 عامل تأثیرگذار بوده که عبارتند از: عامل امنیت اجتماعی، منظر و سیما، طراحی، دسترسی، زیست­محیطی، امکانات و سپس از مدل رگرسیون خطی استفاده گردید. در نهایت مشخص شد که عامل طراحی با ضریب (0/419) بیشترین تأثیر را بر میزان رضایت از کیفیت محیط مسکونی در بین ساکنان شهرک مهرگان در آینده خواهد داشت.