سنجش میزان رضایت مندی ساکنین از کیفیت محیط مسکونی در شهر کرمان (مطالعه موردی: پروژه مسکن مهر شهرک مهرگان)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22103/juas.2015.1789چکیده
در عصر حاضر، رشد سریع شهرها و توسعه کالبدی آن بحرانهای مختلف در زندگی شهری از جمله کمبود مسکن را به وجود آورده است. در ایران نیز با توجه به مشکلاتی که در زمینه کمبود مسکن و به ویژه گرانی آن وجود داشته، طرح مسکن مهر به عنوان محوریترین سیاست شناخته میشود. از اینرو هدف این پژوهش سنجش میزان رضایتمندی ساکنان مجتمعهای مسکن مهر شهرک مهرگان با توجه به شاخص پژوهش میباشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی است. با توجه به موضوع تحقیق و منطقه مورد مطالعه، روش گردآوری داده ها، زمینه یابی (تحقیق پیمایشی) انتخاب شده، روش نمونه گیری تصادفی منظم و جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه انجام گرفته است. جامعه آماری، تعداد ساکنان شهرک مهرگان و حجم نمونه اقتباس شده از فرمول کوکران 278 پرسشنامه میباشد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS21 انجام شد. نتایج تحقیق در قالب آزمون همبستگی اسپیرمن نشان میدهد که رابطه متغیر سن با رضایت از مجتمع مسکونی معنادار و مثبت و رابطه متغیرهای تحصیلات و متوسط درآمد ماهیانه معنادار و منفی میباشد. عوامل مستخرج از آزمون تی تست بیانگر 6 عامل تأثیرگذار بوده که عبارتند از: عامل امنیت اجتماعی، منظر و سیما، طراحی، دسترسی، زیستمحیطی، امکانات و سپس از مدل رگرسیون خطی استفاده گردید. در نهایت مشخص شد که عامل طراحی با ضریب (0/419) بیشترین تأثیر را بر میزان رضایت از کیفیت محیط مسکونی در بین ساکنان شهرک مهرگان در آینده خواهد داشت.