تحلیل پایداری مساکن نوساز روستایی در روستای پلبابا حسین
نویسندگان
1 استادیار گروه ترویج و توسعه روستایی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی، دانشگاه رازی
2 دانشجوی دکتری توسعهی کشاورزی پردیش کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی
3 استادیار دانشگاه رازی، دانشکده معماری، گروه معماری
doi
10.22048/rdsj.2016.38656چکیده
نوسازی مساکن روستایی برمبنای اصول پایداری از مهمترین پیشنیازهای توسعهی پایدار روستایی است. دستیابی به این مهم جزء با شناخت دقیق جایگاه مساکن روستایی در طیف پایداری و برنامهریزی طرحهای روستایی برمبنای آن امکانپذیر نمیباشد. از طرفی بررسی میزان پایداری ابعاد مختلف مسکن روستایی نقش تعیین کنندهای در تصمیمگیریهای مرتبط با چگونگی پیشبرد این طرح در راستای توسعه پایدار روستایی خواهد داشت. لذا در تحقیق حاضر به بررسی و مقایسهی ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی- فنی و کالبدی مساکن نوساز روستایی با رویکرد پایداری، پارادایم کمی و روش مطالعهی موردی پرداخته شد. جامعهی آماری تحقیق تمام افراد ساکن روستای پل باباحسین از روستاهای شهرستان خرمآباد بوده که خانههای خود را نوسازی کرده و به صورت تمامشماری مورد مطالعه قرار گرفتند (125N=). نتایج تحقیق نشان داد در 4 بعد اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی-فنی و کالبدی، مساکن نوساز روستای روستای پلبابا حسین هرچند به میزان کم به سمت پایداری متمایل بوده، با این حال شاخص ترکیبی اقتصادی نوسازی مساکن روستایی نسبت به سایر شاخصها پایدارتر به دست آمد.
