فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه چهار هفته تمرین هوازی و تمرین قدرتی بر مقادیر کورتیزول و کراتین کیناز سرمی زنان غیرفعال دارای اضافه وزن، با محدوده سنّی 25 تا 40 سال بود. روش: تعداد 36 نفر آزمودنی از میان زنان غیرفعال دارای اضافه به عنوان نمونه پژوهش، و به صورت هدفمند براساس معیارهای ورود به پژوهش که دارای شرایط حضور در پژوهش بودند، به صورت هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی به سه گروه تمرین هوازی (12 نفر)، تمرین قدرتی (12 نفر)  و گروه کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی گروه تمرین هوازی شامل 12 جلسه تمرین (4 هفته و هر هفته سه جلسه تمرین) با شدت 65 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره به مدت 16 الی 22 دقیقه جلسه تمرینی در هفته بود. برنامه تمرین قدرتی شامل چهار هفته و هر هفته سه جلسه با شدت 50 تا 65 درصد یک تکرار بیشینه (1RM) بود. در دو مرحله، قبل از شروع تمرین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی چهار هفته‌ای، نمونه‌های خونی از آزمودنی­ها در وضعیت ناشتایی و پایه، جهت اندازه‌گیری مقادیر کورتیزول و کراتین کیناز سرمی 6 میلی­لیتر نمونه خونی از ورید بازویی جهت جداسازی سرم گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی جهت بررسی تفاوت‌های بین گروهی، در صورت معنی­داری، و همچنین از آزمون t همبسته جهت بررسی تفاوت‌های درون‌گروهی در سطح معنی‌داری 05/0  استفاده شد.یافته­ها: نتایج مطالعه حاکی از تفاوت معنی­داری در مقادیر بین‌گروهی کورتیزول و کراتین کیناز سرمی زنان غیرفعال پس از چهار هفته تمرین هوازی و قدرتی بود (000/0 P=). تفاوت معنی­داری در مقادیر درون‌گروهی کورتیزول بین مراحل پیش‌آزمون و پس­آزمون در گروه­های تمرینی هوازی و قدرتی بدست آمد (05/0P<). تفاوت معنی­داری در مقادیر درون‌گروهی کراتین کیناز بین مراحل پیش‌آزمون و پس­آزمون در گروه­ تمرینی هوازی نیز حاصل شد (05/0P<).نتیجه‌گیری: چهار هفته تمرین قدرتی و هوازی منجربه کاهش در مقادیر کورتیزول و کراتین کیناز در زنان غیرفعال دارای اضافه وزن شد. لذا، می­توان از هر دو روش تمرینی با شدت متوسط، جهت کاهش استرس و آسیب در زنان غیرفعال دارای اضافه وزن استفاده کرد.