امنیت سازی با توسعه پایدار در مناطق مرزی (مطالعه موردی، شهر مریوان)

doi
چکیده

اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮدﮔﻲ ﺷﻬﺮﻧﺸﻴﻨﻲ و رواج ﻧﺎ اﻣﻨﻲ ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ در ﺷﻬﺮﻫﺎ، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮﺿﻮع اﻣﻨﻴﺖ سازی، ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺆﺛﺮ ﺑـﺮآن و‫راﻫﻜﺎرﻫﺎی ﺗﻘﻮﻳﺖ اﻣﻨﻴﺖ در ﺷﻬﺮﻫﺎ ﺿﺮورت ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ و اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع در ﺷﻬﺮﻫﺎی ﻣﺮزی از ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺑﺮﺧﻮردار اﺳـﺖ. ﺣﻔﻆ و ﮔﺴﺘﺮش اﻣﻨﻴﺖ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی دﻏﺪﻏﻪ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﻛﺸﻮرﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ دارای ﻣﺮزﻫﺎی ﻣﺸﺘﺮک ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﺎ‫ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎن ﺧﻮد ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ. دﻳﺪﮔﺎه ﻫﺎی ﻧﻮﻳﻦ در زﻣﻴﻨﻪ اﻣﻨﻴﺖ سازی ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی ﺑﺮ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی ﺗﺎﻛﻴﺪ‫ﻓﺮاوان دارﻧﺪ. در ﺣﻘﻴﻘﺖ آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ اﻣﻨﻴﺖ مناطقﻣﺮزی را ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی اﺳﺖ. در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﻼش‫ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی ﺑﻪ ﻋﻨﻮان راﻫﺒﺮد اﺳﺎﺳﻲ ﺣﻔﻆ و ﮔﺴﺘﺮش اﻣﻨﻴﺖ مناطق ﻣﺮزی ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ‫ﻳﻜﻲ از ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی ﻛﺸﻮر ﺑﺮ اﺳﺎس اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺑﭙﺮدازد.‫ اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از نوع کاربردی واز‫روش ﻫﺎی ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ و ﺗﺤﻠﻴﻠﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ، که اطلا عات ازطریق منابع کتابخانه ای، واسنادی ومنابع اینترنتی ومشاهدات میدانی جمع آوری شده در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، ﭘﺲ از ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﺎ در ﺧﺼﻮص ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی، ﺑﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺮزی ﺷﻬﺮ‫مریوان ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی، ﺑﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺮزی ﺑﻮدن‫ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻓﻀﺎﻳﻲ، ﻣﻜﺎﻧﻲ آن ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﻮد. و در نهایت به این نتیجه منتج شده است ﻛﻪ توسعه پایدار ارمغان امنیت وامنیت پایدار ارمغان توسعه است و اﻣﻜﺎﻧﺎت در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ‫اﻟﮕﻮی ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮزﻳﻊ ﻧﺸﺪه و در ﺟﻬﺖ ﺗﺤﻘﻖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار ﻧﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ‫ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻈﺎم ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰی اﻳﺮان ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺨﺸﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ و اﻳﻦ ﻧﻮع ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰی ﺑﻪ وﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎی ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮزی ﺑﻲ‫ﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ.