بهرهبرداری از منابع نامتعارف نفت و گاز در خلیج فارس در پرتو الزامات کنوانسیون حقوق دریاها و کنوانسیون منطقهای کویت
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد گروه حقوق عمومی دانشکدۀ پردیس البرز دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrels.2020.256534.263چکیده
بهرهبرداری از منابع غیرمتعارف نفت و گاز در آیندهای نه چندان دور و با کاهش بهرهبرداری از منابع متعارف از روند رو به گسترشی برخوردار خواهد گردید. نظر به اینکه بهرهبرداری از منابع غیرمتعارف دارای ویژگیها و آثار گاه متمایزی نسبت به بهرهبرداری از منابع متعارف است، در این نوشتار به بررسی الزامات حاکم بر آن در منطقۀ خلیج فارس اقدام کردهایم. در این مقاله، الزامات بهرهبرداری از منابع غیرمتعارف از رهگذر مقررات کنوانسیونهای بینالمللی و منطقهای بررسی، و ملاحظه شد که کنوانسیون حقوق دریاها مصوب 1982 و کنوانسیون منطقهای کویت در خصوص پاسداری از محیط زیست دریایی در برابر آلودگیها و پروتکلهای مربوطه، بهویژه پروتکل راجع به آلودگی دریایی ناشی از اکتشاف و استخراج از فلات قاره با توجه به جدید بودن این موضوع، به صراحت به آن نپرداخته است. با بررسی انجامشده مشخص شد که مقررات مندرج به طور کلی، به لحاظ مالکیت و مدیریت بر منابع از قابلیت اعمال برخوردار است، اما به لحاظ آثار زیستمحیطی از کارآمدی لازم برای پوشش دادن آلودگیهای زیستمحیطی ناشی از اقدامات مذکور بهرهمند نیست.