مدل بهینه تخلیه اضطراری جمعیّت پس از حادثه در اماکن شهری با استفاده از الگوریتم ژنتیک (مطالعه موردی منطقه 3 شهر کرمان)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت بحران پژوهشگاه مهندسی بحران های طبیعی شاخص پژوه
3 دانشجوی دکتری مدیریت بحران پژوهشگاه مهندسی بحران های طبیعی شاخص پژوه
doi
10.22103/juas.2015.1776چکیده
توسعه شهرنشینی و وجود بلایای طبیعی و انسانساز و اثرگذاری آنها بر روند توسعه و پیشرفت کلانشهرها و ارائه راهکارهای بدیع و بهینه برای حفظ جان انسانها بسیار ضروری است. ارائه مدلی پویا برای تخلیه اضطراری جمعیّت در زمانی کوتاه، افزایش سرعت و کیفیت ارائه خدمات، هنگام و بعد از بحران، از اهمیّت زیادی برخوردار است. هدف تحقیق شناسایی و یافتن بهترین مسیر، جهت تخلیه جمعیّت در مواقع اضطراری است. مسئله اساسی تحقیق این است که به علت عدم پیشبینی قبل از حادثه، تخلیه اضطراری پر از حادثه با مشکلات اساسی روبرو میشود. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی است. به منظور شناسایی شاخصها و معیارهای مؤثر جهت تخلیه اضطراری، از نظرات کارشناسان و جهت رتبه بندی معیارها از نرم افزار Expert Choice در GIS و از الگوریتم ژنتیک به دلیل سادگی و سرعت بالای آن جهت تحلیل در شبکه های با ابعاد بالا، برای رسیدن به نقاط امن، استفاده شده است. برای آماده سازی داده های لایه های اطلاعاتی مربوط به معابر و بلوکهای شهری، همچنین عرض معابر از پایگاه داده GIS شهرداری کرمان استفاده شده است. نتایج تحقق نشان میدهد که روش پیشنهادی ضمن در نظر گرفتن تراکم جمعیّت و عرض معابر، کوتاهترین مسیر برای رسیدن به نقاط امن را مییابد. بنابراین میتوان بطورمؤثری از آن برای تخلیه اضطراری استفاده کرد.